№21: Знак прысутнасці

№21: Знак прысутнасці

Мы прысвячаем новы нумар “ПрайдзіСвета” феномену сувязі літаратуры і гомасэксуальнасці, альбо, кажучы мовай ХХІ стагоддзя, сувязі літаратуры і ЛГБТК. Ці застаецца літаратура літаратурай, калі адкрывае нам сусвет цялеснасці, сэксуальнасці, інтымнасці? Чаму беларуская літаратура моцная ў апісанні вайны і такая бездапаможная, стэрыльная ў апісанні цялеснасці і сэксуальнасці? Ці існуе беларуская ЛГБТК-літаратура? На гэтыя і іншыя пытанні можна будзе знайсці адказы ў нумары

Чытаць далей

Бацьку Скруджа, Олівера Твіста і Піпа — 200 гадоў

7 лютага 2012

Бацьку Скруджа, Олівера Твіста і Піпа — 200 гадоў
Тады ён на ўласныя вочы мог бы пабачыць усе мерапрыемствы, прымеркаваныя ў Вялікабрытаніі і ўсім свеце да яго юбілею: перагледзеў бы новыя выданні, наведаў бы шэраг выставаў, адседзеў бы некалькі спектакляў і кінасеансаў (чытачы ахвотна патлумачылі б істотна састарэламу мэтру, што такое кіно і чым яно адрозніваецца ад тэатра віктарыянскай эпохі) і, можа, нават расплаціўся б у краме манетай з уласным профілем.

Цікава, колькі б у такім выпадку ён паспеў напісаць, калі плён яго 58-гадовага жыцця вылічваецца дзясяткамі тамоў? У рускім перакладзе, напрыклад, выйшаў 30-томны збор твораў Чарлза Дыкенса. Відаць, тады б перакладчыкам мінулага і гэтага стагоддзя давялося б выдаткаваць на класіка нашмат больш сілаў, адклаўшы ўбок яго менш цікавых і менш паспяховых сучаснікаў.

Гісторыя беларускага Чарлза Дыкенса пачалася ў 30-х гадах з перакладу рамана “Домбі і яго сын” (1937), падрыхтаванага пры пасярэдніцтве рускай мовы. Пазней такім жа чынам быў перакладзены раман “Great Expectations”, які ў беларускім варыянце атрымаў назву “Вялікія чаканні” (1940). На гэтым дзіўныя рэчы з перакладамі Дыкенса на беларускую не скончыліся — хто дачытаў да апошняй старонкі не так даўно выдадзенага “Олівера Твіста” (2010, перакладчык Я. Бяласін), той зразумее, наколькі нечаканымі могуць быць шляхі замежнай класікі да чытачоў. Нейкія пераклады — часткова “Калядны харал” (пераклад Ганны Янкута) і цалкам “Гісторыю пра гоблінаў, якія скралі далакопа” (пераклад Антона Францішка Брыля), якая ў сваю чаргу — толькі частка “Пасмяротных нататак Піквікавага клуба” — можна знайсці на сайце “ПрайдзіСвета”.

Далучаючыся да ўсеагульнай радасці з нагоды таго, што аднойчы ў свеце нарадзіўся Чарлз Дыкенс, часопіс “ПрайдзіСвет” прапануе вашай увазе зусім свежы пераклад апавядання “Дзіця марыць пра зорку”, зроблены Янінай Прыстаўкай. Ангельскія выдавецтвы чамусьці любяць змяшчаць яго ў зборніках Дыкенсавай готыкі, але ці ёсць для гэтага падставы — мяркуйце самі.

Чытайце таксама

У 2017 годзе Скарына выдаваў бы Біблію праз краўдфандынг: 5 фактаў да 500-годдзя ад кніжнай серыі "Амерыканка"

Адкрыты прыём заявак на прэмію Шэрмана

Прэмія Шэрмана ўручаецца за найлепшы пераклад мастацкай кнігі на беларускую мову. Пераможца атрымае чэк на суму, эквівалентную 2000 у.а. Падаць заяўку можна да 10 ліпеня.

Вынікі году па версіі Андрэя Хадановіча: перакладная паэзія

Апошнім часам пры канцы года зрабілася модным падводзіць вынікі. І літаратары не выключэнне. Складаецца ўражанне, што сёлета ў Беларусі заўважна актывізавалася паэтычнае жыццё.

Нобелеўскую прэмію па літаратуры атрымаў Кадзуа Ісігура

Сёлета лаўрэатам Нобелеўскай прэміі ў галіне літаратуры стаў Кадзуа Ісігура.

іншыя навіны
160