№21: Знак прысутнасці

№21: Знак прысутнасці

Мы прысвячаем новы нумар “ПрайдзіСвета” феномену сувязі літаратуры і гомасэксуальнасці, альбо, кажучы мовай ХХІ стагоддзя, сувязі літаратуры і ЛГБТК. Ці застаецца літаратура літаратурай, калі адкрывае нам сусвет цялеснасці, сэксуальнасці, інтымнасці? Чаму беларуская літаратура моцная ў апісанні вайны і такая бездапаможная, стэрыльная ў апісанні цялеснасці і сэксуальнасці? Ці існуе беларуская ЛГБТК-літаратура? На гэтыя і іншыя пытанні можна будзе знайсці адказы ў нумары

Чытаць далей

Чарлз Кослі

Прывіды Мілерз-Энда

Вершы

Пераклад з ангельскай Ганна Янкута

Прывіды Мілерз-Энда

(Miller's End)

 

Ў Мілерз-Эндзе мы жывем

Тыдні тры ці нават болей.

Кожны дзень у тры нуль сем

Крочыць здань у сад праз поле.

 

Вэлюмам схаваўшы твар,

Прывід у адзежах змрочных

Выплывае, як кашмар

Нашых бачанняў паўночных.

 

Вось да плоту здань ідзе,

Веснічкі мінае морак —

А слядоў няма нідзе:

Чысты бераг, сад, пагорак.

 

“Што за прывід тут такі? —

Мы спыталі. — Што за ліха?”

А садоўнік ля ракі

Душыцца ад смеху ціха.

 

“Гэта ж прывід, хоць забі!”

“Не, — сказаў садоўнік Білі, —

Гэта місіс Ўікербі:

Ёй праз вас да крамы — міля”.

 

Заўтра ў гэты самы час

Мы чакалі ў садзе госцю:

“Як мы рады бачыць вас!

Толькі вы... збялелі штосьці...”

 

Спалатнелы твар яе

Сведчыць пра спалох яскрава:

“Хто пра шпацыры мае

Вам паведаміў ласкава?”

 

“Біл, садоўнік”. — “Божа мой!

Мабыць, вам сказаць забылі —

Тут мінулаю зімой

Патануў няшчасны Білі!”

 

Лорд Лаўлэйс

(Lord Lovelace)

 

З вайны вярнуўся лорд Лаўлэйс —

Увесь у шнарах вой.

І сонца зледзянелы шчыт

Вісеў над галавой.

 

Зламаўся меч, сатлеў штандар,

Ды быў нязломны муж,

І плашч, скрываўлены ў баях,

Хаваў яго ад сцюж.

 

Змяніўся ён, стаміўся ён,

Не сумаваў, аднак,

А штось салоўкам напяваў

І выступаў як грак.

 

“Чакае любая Элен —

Прыспешу я хаду

І з ёй у замку радавым

Я зноў спакой знайду.

 

І верны мой слуга Жэан

Падасць нам хлеб з віном,

З паходняю праводзіць нас

Да ложка перад сном”.

 

Аднак, прыехаўшы дамоў,

Руіны ён знайшоў,

Засыпаў старажытны мур

Былы смярдзючы роў.

 

І лорда не сустрэў ніхто

Ля выбітых варот.

Наўкола попелам чарнеў

Спустошаны феод.

 

Блукаў ён доўга між руін,

А потым уздыхнуў

І ціха паскакаў назад,

На новую вайну.

 

Не знаў ён літасці з тых пор,

Нябёсам слаў праклён

Любы герой і дэзерцір,

Калі з’яўляўся ён.

 

Праўдзівы гэты мой расказ,

Я вас не ўвёў у зман,

Бо жонку зваць маю Элен

І зваць мяне Жэан.

 

Вялебны Сэбайн Бэрынг-Гулд

(The Reverend Sabine Baring-Gould)

 

Вялебны пастар Бэрынг-Гулд,

У дзень Каляд святы

Адну дзяўчынку запытаў:

“Чыя дачушка ты?”

 

Сямейнік пастар — хоць куды:

Не палічыць дзяцей!

Ды хто ёсць хто — тае бяды! —

Згадаць усё цяжэй.

 

Забыўшыся на свята ўміг,

Усхліпнула дзіцятка.

“Чыя-чыя (глыбокі ўздых)...

Твая дачушка, татка!”

 

Каментар

 

Сэбайн Бэрынг-Гулд (1834—1924) — ангельскі англіканскі святар, агіёграф, празаік і навуковец, бібліяграфія якога склала больш за 1240 публікацыяў. А таму не дзіўна, што час ад часу ён мог пераблытаць ці не пазнаць кагосьці са сваіх 15 дзяцей.

 

Пераклад з ангельскай – Ганна Янкута © 2015

Чытайце таксама

Джэром Клапка Джэром

Джэром Клапка Джэром

Ангельскі пісьменнік-гумарыст, драматург, пастаянны супрацоўнік часопіса “Панч”.

Гейр Гуліксэн

Гейр Гуліксэн

Нарвежскі паэт, раманіст, эсэіст, драматург, дзіцячы пісьменнік, выдавец.

Леапольда Лугонэс

Леапольда Лугонэс

Аргентынскі паэт, пісьменнік, журналіст. Прадстаўнік мадэрнізму

Тадэвуш Бароўскі

Тадэвуш Бароўскі

Польскі паэт, адзін з самых уплывовых празаікаў паваеннага часу

426