№21: Знак прысутнасці

№21: Знак прысутнасці

Мы прысвячаем новы нумар “ПрайдзіСвета” феномену сувязі літаратуры і гомасэксуальнасці, альбо, кажучы мовай ХХІ стагоддзя, сувязі літаратуры і ЛГБТК. Ці застаецца літаратура літаратурай, калі адкрывае нам сусвет цялеснасці, сэксуальнасці, інтымнасці? Чаму беларуская літаратура моцная ў апісанні вайны і такая бездапаможная, стэрыльная ў апісанні цялеснасці і сэксуальнасці? Ці існуе беларуская ЛГБТК-літаратура? На гэтыя і іншыя пытанні можна будзе знайсці адказы ў нумары

Чытаць далей

Вацлаў Панкаўчын (Václav Pankovčín)

1968 - 1999

Вацлаў Панкаўчын

Нарадзіўся 21 траўня 1968 году ў Гуменным ва Усходняй Славакіі. У 1986—1990 вывучаў журналістыку на філасофскім факультэце Універсітэта Яна Коменскага ў Браціславе. Быў рэдактарам штодзённікаў Smena, SME і Pravda, адначасова з гэтым працаваў выкладчыкам на факультэце журналістыкі УК. Памёр раптоўна ва ўзросце 30 гадоў 18 студзеня 1999.

У славацкай літаратуры Панкаўчын застаўся як празаік — аўтар кнігі для дзяцей “Мамант у лядоўні. Школьны вестэрн” (Mamut v chladničke. Školský western, 1992) і кніг для дарослых “Мабыць, я прыйшоў не проста так” (Asi som neprišiel len tak, 1992), “Маракеш” (Marakéš, 1994), “Тры жанчыны пад арэхам” (Tri ženy pod orechom, 1996), “Гэта будзе прыгожае пахаванне” (Bude to pekný pohreb, 1997), “Палярны матыль. Плошча 3х4” (Polárny motýľ. Priestor 3x4, 1997), “К-85. Гісторыя пра перарваную мурашыную сцежку” (K-85. Príbeh o prerušenej mravčej ceste, 1998), “Лінарэс” (Lináres, 1999).

Крытыка залічвае творчасць Вацлава Панкаўчына да постмадэрнізму. Рэальная аснова ягонай прозы цесна пераплятаецца з матывамі, пазычанымі з іншых літаратурных твораў, паэтыцы Панкаўчына ўласцівая цяга да абсурду, спецыфічны гумар, міфалагізм і казачнасць. Не выклікае сумневаў таксама ўплыў на пісьменніка літаратуры магічнага рэалізму. Панкаўчына параўноўваюць з Габрыэлем Гарсія Маркесам, Ярданам Радзічкавым, а таксама называюць Маркам Шагалам з Усходняй Славакіі.

Чытайце таксама

Жорж Экгаўт

Жорж Экгаўт

Франкамоўны бельгійскі пісьменнік, сацыяліст, анархіст, ураніст, як у ХІХ ст. называлі геяў, упадніцкі эстэт, акадэмік, класік бельгійскай літаратуры.

Хенрык Нордбрандт

Хенрык Нордбрандт

Дацкі пісьменнік, аўтар шэрагу зборнікаў вершаў, эсэ, раманаў, падарожных нататак. Лаўрэат прэміі Дацкай акадэміі (1980), літаратурнай прэміі Шведскай акадэміі (1990).

Роберт Саўці

Роберт Саўці

Ангельскі паэт-рамантык, перакладчык, гісторык, прадстаўнік “азёрнае школы” (разам з Колрыджам і Ўордсвартам), паэт-лаўрэат з 1813 па 1843 гады (званне прыдворнага паэта давалася да канца жыцця; паэт-лаўрэат мусіў пісаць вершы з нагоды розных падзей у жыц

Крысціян Фрэдэрык Луі Лейпалт

Крысціян Фрэдэрык Луі Лейпалт

Паўднёваафрыканскі пісьменнік, адзін з самых значных творцаў ПАР “Другога руху” — пакалення творцаў, што пісалі на афрыкаанс

417