№21: Знак прысутнасці

№21: Знак прысутнасці

Мы прысвячаем новы нумар “ПрайдзіСвета” феномену сувязі літаратуры і гомасэксуальнасці, альбо, кажучы мовай ХХІ стагоддзя, сувязі літаратуры і ЛГБТК. Ці застаецца літаратура літаратурай, калі адкрывае нам сусвет цялеснасці, сэксуальнасці, інтымнасці? Чаму беларуская літаратура моцная ў апісанні вайны і такая бездапаможная, стэрыльная ў апісанні цялеснасці і сэксуальнасці? Ці існуе беларуская ЛГБТК-літаратура? На гэтыя і іншыя пытанні можна будзе знайсці адказы ў нумары

Чытаць далей

Леапольда Лугонэс (Leopoldo Lugones)

1874 - 1938

Леапольда Лугонэс
Леапольда Лугонэс нарадзіўся 13 чэрвеня 1874 году ў забяспечанай сям’і ў Аргентыне. Малады Лугонэс уступіў у Нацыянальную гвардыю, а пасля працягваў кар’еру на дзяржаўнай службе ў паштовым аддзяленні. У 1896 годзе ён пакінуў бацькоўскі дом у правінцыі і пераехаў у Буэнас-Айрэс, дзе працаваў карэспандэнтам, а пасля рэдактарам буйной газеты. Там ён ажаніўся з Хуанай Гансалес.

У 1897 годзе выйшаў зборнік вершаў Лугонэса "Залатыя горы" (Las Montañas de oro), які прынёс яму нацыянальную вядомасць. У вершах адлюстравалася сувязь аўтара з эстэтыкай мадэрнізму. У пачатку ХХ стагоддзя Лугонэс стаў важнай фігурай у Аргентыне. Ён быў прызначаны галоўным інспектарам Нацыянальнай рады па адукацыі, накіраваны ў Парыж для даследчай працы. У гэты перыяд Лугонэс меў магчымасць сустракацца з еўрапейскімі аўтарамі і падтрымліваць сувязі з паўднёваамерыканскімі пісьменнікамі, што жывуць за мяжой.

Папулярнасць Лугонэса павялічылася ў 1909 годзе разам са з’яўленнем зборніка вершаў "Месяцовыя песні" (Lunario sentimental), які вельмі паўплываў на малодшае пакаленне аргентынскіх аўтараў. Важнай падзеяй у літаратурным жыцці стаў выхад зборніка лекцый пра эпічную паэму "Марцін Ф’ера" (Martín Fierro) пад назвай "Паядор" (El payador). Найлепшыя творы Лугонэса створаныя ў перыяд 1905–1910 гг. Гэта раман “Вайна гаўча” і паэтычны зборнік “Оды стагоддзю”: яны прысвечаныя сотай гадавіне незалежнасці Аргентыны.

Падарожжа Лугонэса па Еўропе працягвалася да Першай сусветнай вайны. Ён меў магчымасць назіраць за пасляваенным аднаўленнем. Лугонэс расчараваўся ў дэмакратычных формах праўлення і ў 1920-я гады прыняў ідэі фашызму. Выражаючы свой скрайні патрыятызм у літаратурных працах, Лугонэс стаў удзельнікам дзяржаўнага перавароту ў 1930 годзе, у выніку якога да ўлады прыйшоў генерал Хасэ Урыбуру. У канцы жыцця творы Лугонэса носяць характэрныя назвы “Моцная краіна” (La patria fuerte) і “Вялікая Аргентына” (La grande Argentina).

13 лютага 1938 году Леапольда Лугонэс скончыў жыццё самагубствам.

Чытайце таксама

Іта Еліна

Іта Еліна

Анка Упала

Анка Упала

Пісьменніца і перакладчыца з Магілёва

Стэфан Жаромскі

Стэфан Жаромскі

Польскі пісьменнік і публіцыст, “сумленне польскай літаратуры”

Вольга Такарчук

Вольга Такарчук

Польская пісьменніца, эсэістка, сцэнарыстка, паэтка

530