№17: Гульня ў гарады

№17: Гульня ў гарады

У новым, сямнаццатым, нумары мы спрабуем паглядзець, якімі бачаць свае гарады нашы сучаснікі і аднадумцы, пісьменнікі і пісьменніцы ХХІ стагоддзя.

Чытаць далей

Міхал Вівэг

Дзіця будзіць цябе а пятай раніцы — і з’яўляецца тэкст “Як тата звар’яцеў”

5 жніўня 2012

Дзіця будзіць цябе а пятай раніцы — і з’яўляецца тэкст “Як тата звар’яцеў”
— Як Вы вырашылі пісаць творы для дзяцей? Якое месца займае дзіцячая літаратура ў Вашай творчасці? Ці працуеце Вы паралельна ў іншай літаратурнай сферы?

Я пішу амаль выключна для дарослых. Сёлета выходзіць мая дваццаць пятая кніга, а гэтая кніга казак хутчэй выключэнне. Я вырашыў напісаць яе пасля “Анёлаў будзённасці” сумнай гісторыі некалькіх чалавек, якія паміраюць і, не ведаючы пра сваю хуткую смерць, паводзяцца так, нібыта будуць жыць вечна (як і ўсе мы). Казкі былі своеасаблівым адпачынкам.

— Як да Вас прыходзяць ідэі дзіцячых твораў? Калі можна, з прыкладамі.

У мяне тры дачкі, з іх дзве маленькія сем і дзевяць гадоў. Інакш кажучы, матэрыял для “Кароткіх казак для стомленых бацькоў” я збіраў штодня, гэтая кніга сапраўды збольшага аўтабіяграфічная. Напрыклад, дзіця будзіць цябе ў нядзелю а пятай раніцы і з’яўляецца тэкст “Як тата звар’яцеў”.

— Ці трымаецеся Вы пэўных прынцыпаў у дзіцячай літаратуры? З іншага боку, ці лічыце Вы, што ў ёй ёсць стэрэатыпы, з якімі трэба змагацца?

Асноўныя прынцыпы, якіх я добраахвотна трымаюся, гэта выразнасць, яснасць і гумар. Стэрэатып, які датычыць казак і ад якога трэба адмовіцца (нярэдка і ў жыцці), гэта абавязковая перамога дабра над злом.

— Якім чынам Вы прэзентуеце свае дзіцячыя творы (у межах і за межамі краіны)? Раскажыце пра цікавы досвед.

— Мая адзіная кніга казак за мяжой яшчэ не выйшла. У Чэхіі мяне часта запрашаюць на чытанні, у тым ліку для дзяцей. Я ўдзельнічаю ў праекце “Уся Чэхія чытае дзецям”. Аднойчы ў мараўскай пачатковай школе я спытаўся ў дзяўчынкі, ці чытаюць ёй бацькі. “Мама чытае мне, толькі калі я ванітую”, — адказала яна.

— Раскажыце пра сітуацыю з дзіцячай літаратурай у сваёй краіне, у тым ліку з перакладной. Назавіце, калі ласка, творы, вартыя перакладу на беларускую мову.

Я б сказаў, сітуацыя даволі добрая. З аўтараў, якія пішуць для дзяцей (і не толькі), я б рэкамендаваў Здэнека Сверака (Zdeněk Svěrák), Арнашта Голдфлама (Arnošt Goldflam) і Паўла Шрута (Pavel Šrut).

Чытайце таксама

Алексіевіч, Сэкстан, Рэнд і іншыя: хто паўплываў на сучасных беларускіх аўтарак

Алексіевіч, Сэкстан, Рэнд і іншыя: хто паўплываў на сучасных беларускіх аўтарак

Не так часта ў беларускіх СМІ мы можам пачуць галасы беларускіх пісьменніц, якія б расказвалі не пра сваю творчасць ці грамадзянскую пазіцыю, а пра нешта асабістае, пра тое, што сфармавала іх асобу або…

Ангельская жаночая проза: этапы гісторыі

Наталля Паваляева

Ангельская жаночая проза: этапы гісторыі

Не ўзнікае сумневу ў тым, што жаночая літаратура пачынае сваё існаванне як літаратура маргінальная, як з’ява суб’екультуры (гэтаксама як літаратура нацыянальных ці сэксуальных меншасцяў, літаратура моладзевых…

Вірджынія Вулф: Бегучы па хвалях

Наталля Паваляева

Вірджынія Вулф: Бегучы па хвалях

Вірджынія Вулф – знакавая фігура ў сусветнай літаратуры ХХ стагоддзя. І, як у многіх выбітных асобаў, лёс – і прыватны, і творчы – быў у пісьменніцы вельмі няпросты, поўны супярэчнасцяў, радасцяў і трагедыяў,…

Памру, але ніколі не зразумею гэтых скатоў

Венядзікт Ерафееў

Памру, але ніколі не зразумею гэтых скатоў

Прапануем вашай увазе адно з апошніх інтэрв’ю Венядзікта Ерафеева, толькі часткова апублікаванае ў “Московских новостях” незадоўга да смерці пісьменніка...

124