№18: Некаторыя любяць паэзію

№18: Некаторыя любяць паэзію

...І ўсё адно мы трымаемся за паэзію, усё адно яе пішам, перакладаем і чытаем, знаходзім і адкрываем для сябе новых і забытых паэтаў і паэтак. Усё роўна самотна рухаемся разам з вершам, рухаемся за ім, ухапіўшыся за ягоныя “парэнчы”, спрабуем адшукаць яго пачатак, намацаць яго “мерыдыян” і, як казаў паэт Паўль Цэлан, прыйсці на сустрэчу з сабой.

Чытаць далей

Лешак Энгелькінг

Інвентарызацыя апакаліпсісу

Вершы



Пяты дом

(Dom piąty)

— Вось тут пяты дом, —
адказаў мне прахожы,
прымружыўшы вока.
— Там ёсць спачывальні
з парцьерамі з плюшу,
шмат лесвічных клетак
і клетак для птушак,
кіно і кавярня,
скразняк і пах ружаў,
чытальная заля
паўночнага неба,
але невядома,
што можа таіцца
ў ягоных падвалах.

Густоўныя дзверы,
і клямка паблісквае
зыркаю зоркай,
нібыта палохае
і ўвадначас
запрашае на сходы.

— Яшчэ невядома,
што можна сустрэць
на ягоным гарышчы,
якія пачвары,
крывавыя бестыі,
страшныя монстры,
жахлівыя здані... —
сказаў мне прахожы
і знік у цямрэчы.

А я адчыніў
дзверы пятага дому.

* * *

(Więc wszystko to przypisy...)

Усё ў гэтым свеце —
каментар да невядомага тэксту.
Цытаты,
напісаныя дзіўнымі літарамі,
заўвагі на палях,
спасылкі пад знакам «зорачкі».

Зірні, вечаровае неба
усё ў спасылках.

* * *

(Na początku...)

Спачатку
фокуснік дастаў з капелюша
неба і зямлю.

І зямля была пустая.

Потым ён стукнуў чароўнай
палачкай аб дно цыліндра —
і з’явіліся жывёлы.

І голуб выляцеў з яго рукі.

Але гэта яшчэ не ўсё.
Потым ён выцягнуў маленькага,
не вельмі зграбнага фокусніка.

І пакланіўся.
Бурныя апладысменты
былі яму ўзнагародай.

А цяпер выступаць клоўну.

* * *

(Ach, ta druga młodość!)

Ах, гэта другая маладосць!

Спакуснай усмешкай паблісквае
штучная сківіца.

Яны сядаюць за школьныя парты,
бэйбусы і гарэзы,
цягаюць сябровак за косы,
страляюцца шарыкамі з паперы,
расказваюць анекдоты,
салёныя, як бочка солі.

І тут уваходзіць Настаўнік.

Заняткі ў трэцюю змену
пераходзяць у чацвертае вымярэнне.

Інвентарызацыя апакаліпсісу

(Księgowy apokalipsy )

Нябесная кантора
піша:
сем анёлаў,
сем чараў гневу,
дваццаць чатыры старцы,
коннае войска:
дзве цьмы разоў па цьме,
траціна рэк,
зорка Палын —
адна.

Але найгоршая праца яшчэ наперадзе,
вось дзе напраўду вялікія лічбы:
уратаваныя — гэта яшчэ можна вытрымаць,
гэта кветачкі,
а вось асуджаныя...

* * *

(Zmarli są zagranicą...)

Хто памёр — цяпер за мяжой
За сцяной
За жалезнай заслонай
Не даходзяць адтуль ні лісты
Ні паштоўкі
Мы не ведаем нават
Ці жывыя яны ці здаровыя
Як яны маюцца там
Бо ніхто не ездзіць туды
Ні на працу ні ў адпачынак
І нікога няма
Хто мог бы
Хоць нешта пра іх апавесці
Прынамсі нікога
Каму б мы паверылі

* * *

(Ulica Wolności? — powtórzyła pytanie...)

Волі? — паўтарыла яна пытанне.
Вам у турму?
Бо гэта там, дзе турма.
Бачыце, вунь, вартавыя вышкі?
Вуліца Волі — там.



пераклад з польскай —  Андрэй Хадановіч


© Leszek Engelking, 2009.


Чытайце таксама

(Гектар Х'ю Манро) Сакі

(Гектар Х'ю Манро) Сакі

Брытанскі пісьменнік, чые дасціпныя, а часам змрочныя апавяданні былі сатырай на норавы эдвардыянскай Англіі

Саламея Пільштынова

Саламея Пільштынова

Аўтарка дзённіка-кнігі “Авантуры майго жыцця”

Генры Мілер

Генры Мілер

Амерыканскі пісьменнік і мастак

Жузэ Сарамагу

Жузэ Сарамагу

Партугальскі пісьменнік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па літаратуры (1998)

256