№21: Знак прысутнасці

№21: Знак прысутнасці

Мы прысвячаем новы нумар “ПрайдзіСвета” феномену сувязі літаратуры і гомасэксуальнасці, альбо, кажучы мовай ХХІ стагоддзя, сувязі літаратуры і ЛГБТК. Ці застаецца літаратура літаратурай, калі адкрывае нам сусвет цялеснасці, сэксуальнасці, інтымнасці? Чаму беларуская літаратура моцная ў апісанні вайны і такая бездапаможная, стэрыльная ў апісанні цялеснасці і сэксуальнасці? Ці існуе беларуская ЛГБТК-літаратура? На гэтыя і іншыя пытанні можна будзе знайсці адказы ў нумары

Чытаць далей

Генрыкас Радаўскас

Зімовая казка

Вершы



Зімовая казка

(Žiemos pasaka)

Скажы, што пахне? Думай, думай.
Лілея? Ліпа? Вецер? Не.
Так пахнуць прынц, гандляр парфумай,
Так пахне вечарам у сне.

Глядзі, зіхоткае якое
Святло – узорамі на шкле,
Цурчыць малочнаю ракою
Ў пяшчотнай ледзяной імгле.

Глядзі, завея... вее... вее...
Глядзі, як сад заплюшчыў веі
І замяло зямлю да стрэх.
Скажы, хто крочыць? Думай, думай.
Прыходзяць прынц, гандляр парфумай,
Цырульнік, пекар... Белай шумай
На дрэвы ападае снег.

Вяртанне

(Sugrįžimas)

Я сёння гутарыў з багамі,
Ды пацягнула ўніз душу:
З пятлёй завулкаў пад нагамі
Хаджу ды вершыкі пішу.

Ад захаду ўгары чырвона,
А мне вярнуцца да зямлі б,
Дзе спеў старога патэфона
І каля пошты водар ліп.

Вечаровы цуд

(Vakaro stebuklas)

Як гэты дзень мяне асенні засмуціў!
Маркотны краявід з працоўным шэрым людам
І чорных цягнікоў завучаны матыў.
Ды вечар блізіцца – і звыкласць робіць цудам.

Адзеўся ў ціхую мелодыю ручай,
Халоднае святло прачнулася уверсе
Й загорнутыя ў шоўк, уздыхі і адчай
Дзяўчаткі песцілі анёлавыя персі.

Анёл і сястра Ангеліка

(Angelas ir sesuo Angelika)

Анёл-немаўля, ён не ўмее шчэ лётаць у высі.
Слабенькія пальцы ўчапіліся ў дрэва галінку.
Ён плача ціхутка, абрынуцца ўніз баючыся,
Да воблака ўзняўшы заплаканы твар на хвілінку.

Танюткія й лёгкія, як дзьмухаўцы і вясёлкі,
Сіроты па парах нячутна праходзяць па скверы.
“Сястрычка Ангеліка, чуеш, на дрэвах анёлкі”.
“Хадзем, фантазёрка, бо не атрымаеш вячэры”.

Цуд

(Stebuklas)

Няўсцерп яго плоці за плотам,
І ён уцячэ, пералезе
І, голы, чаруе палётам –
І неба ў лятаючым бэзе.

Вядзе, як багіня, да раю
Зямлю, што не мела прытулку, –
І сведка ў слязах замірае,
І мову займае завулку.

І бачыць служанка дзівосы,
І скача яна ў паднябессе,
І кветкі ўплятаюцца ў косы,
І рукі дрыготкія ў бэзе.

Каштан пачынае цвісці

(Kaštanas pradeda žydėt)

Да д’ябла вашае мастацтва,
Больш не патрэбнае ў жыцці,
Калі пачне на радасць птаству
Каштан за вокнамі цвісці!

Каштан цвіце гарачай злівай,
Лагодным ветрыкам з лугоў,
Цвіце – і рэчкаю шчаслівай
Выходзіць сэрца з берагоў.

Каб кнігі са сталоў ляцелі,
Каб вар’яцелі вечары,
Каб расцвілі хваробы ў целе,
Якіх не знаюць дактары;

І птахі песняю без стомы
Зрывалі горла задарма,
І маці плакалі, што дома
Дачок да раніцы няма.

Бо кветкі з кропкамі рудымі
Згараюць свечкамі суздром,
І ты ўсю ноч у гэтым дыме
На аркуш пырскаеш пяром.

пераклад з літоўскай – Андрэй Хадановіч

© Henrikas Radauskas, спадкаемцы, 2009


Пераклад – Андрэй Хадановіч © 2009

Чытайце таксама

Андрыс Герардус Вісэр

Андрыс Герардус Вісэр

Адзін з самых значных паўднёваафрыканскіх паэтаў, што пісалі на афрыкаанс

Эльфрыдэ Елінэк

Эльфрыдэ Елінэк

Аўстрыйская пісьменніца, паэтка, эсэістка, драматург, літаратурны крытык. Лаўрэатка Нобелеўскай прэміі па літаратуры (2004).

Юльян Тувім

Юльян Тувім

Польскі паэт і перакладчык Юльян Тувім нарадзіўся ў горадзе Лодзь у польскай габрэйскай сям’і

Томас Стэрнз Эліят

Томас Стэрнз Эліят

Амерыканска-ангельскі паэт, драматург і літаратурны крытык, прадстаўнік мадэрнізму ў паэзіі. Лічыцца адным з найвялікшых паэтаў XX ст.

1892