№21: Знак прысутнасці

№21: Знак прысутнасці

Мы прысвячаем новы нумар “ПрайдзіСвета” феномену сувязі літаратуры і гомасэксуальнасці, альбо, кажучы мовай ХХІ стагоддзя, сувязі літаратуры і ЛГБТК. Ці застаецца літаратура літаратурай, калі адкрывае нам сусвет цялеснасці, сэксуальнасці, інтымнасці? Чаму беларуская літаратура моцная ў апісанні вайны і такая бездапаможная, стэрыльная ў апісанні цялеснасці і сэксуальнасці? Ці існуе беларуская ЛГБТК-літаратура? На гэтыя і іншыя пытанні можна будзе знайсці адказы ў нумары

Чытаць далей

Джэймс Дуглас Морысан

Голас Змея

Вершы



* * *

(The Voice of the Serpent...)

Голас Змея
сухое сыканне часу і пaры і
залатых аркушаў
старых кніг у зруйнаваных Храмах
Парахнеюць бачыны – бачыш?

Я не патурбую
Я не сыду

Хадзем, сказаў ён лагодна

стары з’явіўся
і стомлена танчыць
між раскіданых мёртвых
ціха яны варушацца

* * *

(An angel runs...)

Анёл бяжыць
Скрозь імгненне святла
Скрозь пакой
Здань апярэджвае нас
Цень пераследуе нас
І штораз як спыняемся
Мы падаем

* * *

(The Wolf...)

Воўк
што жыве пад скалой
запрасіў мяне
выпіць яго сцюдзёнай
Вады.
Не плюхацца ды купацца
а пакінуць сонца і
зведаць мёртвую пустку
ноч і халодных людзей
што гуляюць там.

* * *

(Fence my sacred fire...)

Абгарадзі мой зніч.
Я хачу. Быць простым, чорным і чыстым
Цьмяным нічым
Хачу
Мора – зялёнае
Дым
Як дзіцячы сон
як калядная мара
бяспроспы.

* * *

(Buildings gilded no interruption...)

Будынкі залацеюць спакваля.

Гмахі навокал.
Наш дом быў застылай астралогіяй
Маленькія флейты здабылі сабе
шпачыны світанак
Ды ў вусці ракі
пасткі спынілі нашу вячэру.
Ён вярнуўся дахаты з кайстрамі
мяса і мехам мукі і
хлеб падымаўся і
сям’я красавала.

Скрыжаванне

(The crossroads)

Сустрэўшы цябе ля бацькоўскае брамы
Мы скажам табе што рабіць
Што трэба рабіць
каб выжыць

Пакінь прагнілыя бацькавы
гарады
Пакінь атрутныя калодзежы
і крывавыя вуліцы
А цяпер уваходзь у добры лес

* * *

(The Endless quest a vigil...)

Бясконцы пошук – чуйнаванне
вартавых вежаў і фортаў,
што супраць мора і часу.
Яны перамогуць? Магчыма.

Яны ўсё стаяць, і ў іх
ціхіх пакоях блукаюць
душы памерлых,
якія пільнуюць жывых.

Хутка мы будзем з імі.
Хутка мы пройдзем
праз сцены часу. Не будзем
сумаваць ні аб чым,

толькі адно аб адным.

Прачніся

(Awake)

Прачніся
Скінь сны з валасоў
Мая любая дзетка, мая салодкая
Выберы дзень і знак
свайго дня –
1-е, што ўбачыш.

Абгарэлае дрэва, нібы вялізная
першабытная птушка,
на гарачых хвалях горкага лісця
патрэскваюць казкі.
Багі тратуараў будуць рабіць на цябе.
Суседні лес,
Пусты забыты музей, і
пляскаты пагорак,
і цяжарная гара –
помнік над шапікам
дзе хаваюцца дзеці
пасля школы.

Чаму я п’ю?

(Why do I drink?)

Чаму я п’ю?
Так я магу пісаць вершы.

Часам калі ўсё ўжо сказана
і ўсё пачварнае занураецца
ў глыбокі сон –

Гэта і ёсць абуджэнне,
а што засталося, – праўда.
Калі цела спустошана –
дух мацнее.
Даруй мне, Ойча, бо я ведаю,
што раблю.
Я хачу пачуць апошні Верш
апошняга Паэта.

 

пераклад з ангельскай –Алена Пятровіч


Пераклад – Алена Пятровіч © 2010

Чытайце таксама

Маўрыцыё Бліні

Маўрыцыё Бліні

Італьянскі пісьменнік, шмат гадоў працаваў следчым

Вацлаў Граб’е

Вацлаў Граб’е

Чэшскі паэт, адзін з галоўных прадастаўнікоў біт-пакалення ў Чэхаславакіі

Джэйн Остэн

Джэйн Остэн

“Першая лэдзі” ангельскай літаратуры, якая запачаткавала сямейны раман

Ўолес Стывенс

Ўолес Стывенс

Амерыканскі паэт нямецка-нідэрландскага паходжання

400