№21: Знак прысутнасці

№21: Знак прысутнасці

Мы прысвячаем новы нумар “ПрайдзіСвета” феномену сувязі літаратуры і гомасэксуальнасці, альбо, кажучы мовай ХХІ стагоддзя, сувязі літаратуры і ЛГБТК. Ці застаецца літаратура літаратурай, калі адкрывае нам сусвет цялеснасці, сэксуальнасці, інтымнасці? Чаму беларуская літаратура моцная ў апісанні вайны і такая бездапаможная, стэрыльная ў апісанні цялеснасці і сэксуальнасці? Ці існуе беларуская ЛГБТК-літаратура? На гэтыя і іншыя пытанні можна будзе знайсці адказы ў нумары

Чытаць далей

Стывен Крэйн

Пераклады пераможцаў конкурсу чацвертага нумару часопіса "ПрайдзіСвет"

Джон Кітс

(John Keats)

Што сказаў дрозд

(What the Thrish Said)

О ты, хто зведаў зімнія вятры,
Хто бачыў праз імглу абрысы хмар
І чорны вяз сярод прамерзлых зорак, –
Увесну прыйдзе час твайго жніва.

О ты, што ноч за ноччу прагартаў
Глухога змроку кнігу – у часы,
Калі зямлю самотнай Фэб пакінуў, –
Увесну прыйдзе ранак, тройчы твой.

Забудзь пра веды! Я без іх спяваю,
І дні вясны ўслаўляе гэты спеў.
Забудзь пра веды! Я без іх спяваю,

І вечар слухае мяне – бо той,
Каго гняце бяздзейнасць, не бяздзейны,
І той не спіць, хто думае, што спіць.

 

пераклад з ангельскай – Андрэй Стэфановіч

Смерць

(On Death)

Смерць – гэта сон пасля жыццёвых кроз?
Хай растае імгненна шчасця след
І радасць – толькі здань у свеце слёз,
Мы лічым смерць найгоршаю між бед.

Як дзіўна – мы вандруем па жыцці,
Мы плацім непамерную цану,
І з гэтай сцежкі страшна нам сысці,
Хаця наш лёс – прачнуцца пасля сну.

 

пераклад з ангельскай – Андрэй Стэфановіч

Стывен Крэйн

(Stephen Crane)

***

(God fashioned the ship of the world carefully...)

Бог рупліва ствараў карабель сусвету.
З уменнем найвялікшага Майстра
Зладзіў Ён корпус і ветразі,
Трымаў Ён стырно
Напагатове
І, выпрастаўшыся, горда аглядаў сваю працу.
Раптам – у злую хвілю – клікнуў нячысты,
Бог павярнуўся ўважна.
А карабель выслізнуў лёгка й бязгучна паплыў
Наперад сваім хітрамудрым шляхам.
Вось так, заўжды без стырна, успорваў ён моры,
Здзяйсняў дзівацкія падарожжы,
Атрымліваў смешныя перамогі,
Нібы з важнаю мэтай, круціўся
Ад дурасці вятроў.
І многія на небе
З яго смяяліся.

 

пераклад з ангельскай – Zeugma

Арцюр Рэмбо

(Arthur Rimbaud)

Раніца

(Aube)

Я абняў летнюю раніцу.

 

Нерухомыя, спалі абліччы палацаў. Мёртваю была вада. Цені вартавалі лясную сцяжыну. Крочыў я – і ажывалі цёплыя подыхі, і міргалі дыяменты, і ціхутка ўздымаліся крылы.

Першай падзеяю сталася кветка, што нашаптала мне імя сваё на сцежцы, па якой рассыпалася халаднавата-цьмянае зіхценне.

Я засмяяўся светлакосаму вадаспаду, што кудлаціўся скрозь голле яліны, і на срэбнай вяршыні ўгледзеў багіню.

І стаў зрываць адно покрыва за другім. Ідучы дарогаю, рассоўваў іх рукамі. Мінаючы поле, расказаў пра раніцу пеўню. А яна ўцякала горадам між званіцамі ды цэрквамі, і я, туляючыся жабраком па мармуровай набярэжнай, даганяў яе.

Напаткаў на сыходзе са сцяжыны, ля лаўровага гаю, і, ахутаўшы покрывам, адчуў яе бязмежнае цела. Так мы заснулі на ўзлеску, раніца ды дзіця.

 

Я прачнуўся – і быў поўдзень.

 

 

пераклад з французскай – Яўгенія Якубовіч





К У Б А К   М А Й С Т Р А

Арцюр Рэмбо

(Arthur Rimbaud)

Адчуванне

(Sensation)

Увечары пайду блукаць уздоўж дарог,
Я буду летуцець, навокал жыта й квецень,
І свежасцю абдасць прымяты мной мурог,
А валасы тады няхай цярэбіць вецер.

Маўчаць і ні аб чым не думаць насамрэч...
Але душу любоў агорне без прычыны,
І нібы той цыган, я павандрую прэч,
З Прыродаю ўабдым, шчаслівы, як з жанчынай.

 

пераклад з французскай – Уладзь Лянкевіч

Пачуванне

(Sensation)

Адным з такіх блакітных вечароў,
Калі ані хмурынкі на нябёсах,
Пайду праз жыта, быццам брат вятроў,
Па дыванах травы, пяшчотна-росных.

У далячынь, без усялякіх слоў,
Нібыта той цыган, што век вандруе,
І абдыму абшар, шчаслівы зноў,
І як жанчыну, волю пацалую.

 

пераклад з французскай – Ала Левіна

Чытайце таксама

Умбэрта Саба

Умбэрта Саба

Італьянскі паэт габрэйскага паходжання.

Джон Глендэй

Джон Глендэй

Станіслаў Ігнацы Віткевіч

Станіслаў Ігнацы Віткевіч

Польскі мастак, фатограф, драматург, празаік, эсэіст, філосаф, тэарэтык мастацтва. Віткацы

Марыя Шцястна

Марыя Шцястна

Нарадзілася ў Валашскім Мэзыржычы, у Астраве вывучала гісторыю мастацтва, цяпер жыве ў Празе і прафесійна займаецца вырабам ювелірных упрыгожанняў

1060