№21: Знак прысутнасці

№21: Знак прысутнасці

Мы прысвячаем новы нумар “ПрайдзіСвета” феномену сувязі літаратуры і гомасэксуальнасці, альбо, кажучы мовай ХХІ стагоддзя, сувязі літаратуры і ЛГБТК. Ці застаецца літаратура літаратурай, калі адкрывае нам сусвет цялеснасці, сэксуальнасці, інтымнасці? Чаму беларуская літаратура моцная ў апісанні вайны і такая бездапаможная, стэрыльная ў апісанні цялеснасці і сэксуальнасці? Ці існуе беларуская ЛГБТК-літаратура? На гэтыя і іншыя пытанні можна будзе знайсці адказы ў нумары

Чытаць далей

Эльфрыдэ Елінэк (Elfriede Jelinek)

(нар. 1946)

Эльфрыдэ Елінэк

Аўстрыйская пісьменніца, паэтка, эсэістка, драматург, літаратурны крытык.

Нарадзілася ў 1946 годзе ў Мюрццушлаг (Аўстрыя). Лаўрэатка Нобелеўскай прэміі па літаратуры (2004) — “за музычнае шматгалоссе ў раманах і драмах, якое з уласцівай ёй жарсцю выкрывае абсурднасць і ўладу сацыяльных клішэ”. Скончыла Венскую кансерваторыю па класе аргана, вучылася ў Венскім універсітэце. Зрабілася вядомай у 80-я гады мінулага стагоддзя дзякуючы скандальным публікацыям і тэатральным пастаноўкам, у якіх Елінэк паўстае як крытык грамадства з левых і фемінісцкіх пазіцый. Вядомая сваёй барацьбой супраць замоўчвання нацысцкага мінулага Аўстрыі, а таксама як крытык аўстрыйскай правакансерватыўнай палітыкі.

Аўтарка раманаў “Каханкі” (Die Liebhaberinnen, 1975), “Пажада” (Lust, 1989), “Піяністка” (Die Klavierspielerin, 1983), “Дзеці мёртвых” (Die Kinder der Toten, 1995) ды інш. Некалькі твораў Эльфрыдэ Елінэк былі экранізаваныя. 

Чытайце таксама

Корнэль Фёльдвары

Корнэль Фёльдвары

Народжаны ў няправільны час (13 лютага 1932) у няправільнай сям’і, з самага пачатку сваёй творчасці выпрацаваў разумную сістэму псеўданімаў

Актавіё Пас

Актавіё Пас

Мексіканскі празаік, паэт і дыпламат, даследчык цывілізацый Захаду і Усходу, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па літаратуры.

Інгеборг Бахман

Інгеборг Бахман

Аўстрыйская пісьменніца, паэт, лаўрэатка мноства прэмій

Хаім Нахман Бялік

Хаім Нахман Бялік

Габрэйскі паэт і празаік, класік сучаснай паэзіі на іўрыце і ідышы.

421