№21: Знак прысутнасці

№21: Знак прысутнасці

Мы прысвячаем новы нумар “ПрайдзіСвета” феномену сувязі літаратуры і гомасэксуальнасці, альбо, кажучы мовай ХХІ стагоддзя, сувязі літаратуры і ЛГБТК. Ці застаецца літаратура літаратурай, калі адкрывае нам сусвет цялеснасці, сэксуальнасці, інтымнасці? Чаму беларуская літаратура моцная ў апісанні вайны і такая бездапаможная, стэрыльная ў апісанні цялеснасці і сэксуальнасці? Ці існуе беларуская ЛГБТК-літаратура? На гэтыя і іншыя пытанні можна будзе знайсці адказы ў нумары

Чытаць далей

Юлі Таўбін ( )

1911–1937

Юлі Таўбін

Сапраўднае імя — Юдаль Абрамавіч Таўбін. Нарадзіўся ў Астрагожску Варонежскай вобласці ў сям’і аптэкара. У 1921 годзе ён разам з бацькамі пераехаў у Мсціслаў, дзе, адвучыўшыся ў сямігодцы (1928), паступіў у Мсціслаўскі педагагічны каледж. Там ён вучыўся разам з Аркадзем Куляшовым і Змітром Астапенкам.

У 1925 годзе Юлі Таўбін дэбютаваў у друку (нататка “Трэба падцягнуцца!” у часопісе “Беларускі піонэр”), а ўжо ў 1926 годзе ў клімавіцкім часопісе “Маладняк Калініншчыны” быў надрукаваны ягоны першы верш. У 1930 з’явіўся першы паэтычны зборнік “Агні”. Тагачасная крытыка абвінавачвала Таўбіна ў рабскім стаўленні да старой буржуазнай літаратуры, а таму выказала насцярожанасць.

У 1931—1933 гг. паэт вучыўся ў Мінскім педагагічным інстытуце, стаў сябрам Беларускай асацыяцыі пралетарскіх пісьменнікаў, належаў да нефармальнага літаратурнага аб’яднання “Таварыства аматараў выпіць і закусіць” (ТАВІЗ).

У гэты час у Юлія Таўбіна выходзяць яшчэ тры паэтычныя кнігі: “Каб жыць, спяваць і не старэць...” (1931), “Тры паэмы” (1931) і “Мая другая кніга” (1932). Асобным выданнем выйшла паэма “Таўрыда” (1932).

З 1928 году ён займаўся мастацкім перакладам, спачатку з рускай (У. Маякоўскі, А. Чэхаў і інш.), украінскай, польскай моваў і ідыша (І. Харык). Таксама перакладаў з нямецкай Ё. В. Гётэ, падрыхтаваў зборнік перакладаў Генрыха Гайнэ, але так і не здолеў надрукаваць.

25 лютага 1933 быў арыштаваны, а 10 жніўня — асуджаны на два гады высылкі на Урал, жыў у Цюмені (паводле звестак В. Куляшовай, “повадам для першага арышту Юлія Таўбіна стаў ліст з-за мяжы ад цёткі, якая нібыта пераехала з Польшчы ў Амерыку”). У цюменскай высылцы Таўбін працягваў пісаць, але на рускай мове. У 1934—1935 стварыў дзве рускамоўныя паэмы: “Михайло” і “Осада”. Два яго рускамоўныя вершы друкаваліся ў 1936 годзе ў часопісах “Знамя” і “Огонёк”.

4 лістапада 1936 Юлі Таўбін быў паўторна арыштаваны і этапаваны ў Мінск, а 29 кастрычніка 1937 году выязная сесія ваеннай калегіі Вярхоўнага суда СССР прысудзіла Юлія Таўбіна да найвышэйшай меры пакарання. У ліку 26 беларускіх літаратараў ён быў расстраляны ў ноч з 29 на 30 кастрычніка 1937 году ў двары турмы НКУС.

Па першай справе паэт быў рэабілітаваны ў 1956 годзе, па другой — у 1957-м.

Чытайце таксама

Стывен Ван Дайн

Стывен Ван Дайн

Амерыканскі пісьменнік і мастацкі крытык, выдаў свае каментары да ўсіх кніг Ніцшэ

Гейр Гуліксэн

Гейр Гуліксэн

Нарвежскі паэт, раманіст, эсэіст, драматург, дзіцячы пісьменнік, выдавец.

Антон Рудак

Антон Рудак

Паэт, перакладчык.

Сельма Лагерлёф

Сельма Лагерлёф

Шведская пісьменніца, першая жанчына, якая атрымала Нобелеўскую прэмію па літаратуры

667