№18: Некаторыя любяць паэзію

№18: Некаторыя любяць паэзію

...І ўсё адно мы трымаемся за паэзію, усё адно яе пішам, перакладаем і чытаем, знаходзім і адкрываем для сябе новых і забытых паэтаў і паэтак. Усё роўна самотна рухаемся разам з вершам, рухаемся за ім, ухапіўшыся за ягоныя “парэнчы”, спрабуем адшукаць яго пачатак, намацаць яго “мерыдыян” і, як казаў паэт Паўль Цэлан, прыйсці на сустрэчу з сабой.

Чытаць далей

Х. Д. (H. D.)

(1886-1961)

Х. Д.

Амерыканская паэтка, раманістка і мемуарыстка. Друкавалася пад псеўданімам Х. Д. (H. D.). Імя аўтаркі часта асацыюецца з мадэрнісцкім рухам пачатку ХХ ст.

Хільда Дулітл (Hilda Doolittle) нарадзілася ў амерыканскім горадзе Бетлехем, штат Пенсільванія. Адукацыю атрымала ў прыватных школах. У 1901 годзе яна пазнаёмілася і пасябравала з паэтам Эзрам Паўндам, які адыграў вялікую ролю як у яе творчасці, так і ў асабістым жыцці.

У каледжы Брын Мор, у які яна паступіла вывучаць грэцкую літаратуру, Х. Д. правучылася ўсяго паўтара года. Там паэтка сустрэлася з Мэрыян Мур і Ўільямам Карласам Ўільямсам. Наступныя пяць гадоў Х. Д. прабавіла дома, чытаючы грэцкую і лацінскую літаратуры і займаючыся паэзіяй.

Яе першыя творы, гісторыі для дзяцей, з’явіліся ў друку паміж 1909 і 1913 гадамі, пераважна пад іменем Эдыт Грэй.

У 1907 годзе Х. Д. заручылася з Паўндам. Бацька паэткі не ўхваляў гэтых стасункаў, і калі ў 1908 годзе Эзра Паўнд з'ехаў у Лондан, заручыны былі скасаваныя.

У 1911 годзе Х. Д. едзе ў Вялікабрытанію, дзе распачынае больш сур’ёзную кар’еру паэткі. Яна мела намер прабавіць у Еўропе толькі лета, але засталася на ўсё жыццё.

Тут Х. Д. пазнаёмілася з паэтам Рычардам Олдынгтанам, за якога выйшла замуж, хоць і не надоўга.

Разам з Олдынгтанам і Паўндам яны зрабіліся пачынальнікамі новага кірунку ў літаратуры, абвясціўшы сябе “трыма сапраўднымі імажыстамі”. Акрамя ўласнай паэзіі Х. Д. і Олдынгтан запусцілі серыю паэтычных перакладаў. Х. Д. для яе перакладала драмы Эўрыпіда.

Творы Х. Д. характарызуюцца надзвычайнаю моцай яе вобразаў, ашчаднасцю ў мове і шматлікімі зваротамі да класічнай міфалогіі. Цягам яе жыцця паэзія Х. Д. не атрымала шырокай славы і ўхвалы, часткова праз тое, што яе імя асацыявалася з рухам імажыстаў, хаця яе ўласны паэтычны голас пераадолеў межы гэтага літаратурнага руху, сведчаннем чаго могуць быць яе аб’ёмныя творы, што пабачылі свет асобнымі кнігамі: “Трылогія” і “Алена ў Егіпце”.

Агулам пры жыцці паэткі выйшла каля тузіна яе паэтычных кніг і некалькі кніг празаічных.

Памерла Х. Д. у 1961 годзе ў Цюрыху, праз некалькі месяцаў пасля інсульту. Яе парэшткі былі перавезеныя ў родны Бетлехем.

Адкрыццё паэзіі Х. Д. наноў адбылося ў 1970-я гады са з’яўленнем фемінісцкай літаратурнай крытыкі. 

169