№19: Нарвежскі вецер

№19: Нарвежскі вецер [18+]

Нумар, які мы прадстаўляем, досыць незвычайны. Па-першае, большасць перакладных тэкстаў у ім — празаічныя творы (ці хутчэй урыўкі з твораў) сучасных аўтараў, па-другое, яны былі спецыяльна абраныя для гэтага нумару нарвежскім выдаўцом і рэдактарам Крысціянам К’ельструпам і перакладзеныя Лідыяй Ёхансэн.

Чытаць далей

Ганкураўская прэмія 2008

26 чэрвеня 2009

Ганкураўская прэмія 2008
10 лістапада 2008 года стала вядома імя ўладальніка Ганкураўскай прэміі (Prix Goncourt) – ім стаў 46-гадовы афганска-французскі пісьменнік Ацік Рахімі. Ён атрымаў вышэйшую літаратурную ўзнагароду Францыі за свой першы раман на французскай мове “Сінге Сабур” (у перакладзе з персідскай “Камень цярпення”) (Syngue Sabour (Pierre de patience).

Пра аўтара

Ацік Рахімі нарадзіўся ў Кабуле ў 1962 годзе ў сям’і губернатара правінцыі. Навучаўся ў месным французскім ліцэі.

Ва ўзросце 22 гадоў адмовіўся ісці ў армію, ўцёк у Пакістан, потым атрымаў палітычнае прыстанішча ў Францыі. Рэжысёр, мае доктарскую ступень Сарбонскага Універсітэта па спецыяльнасці “аўдыёвізуальныя камунікацыі”.

Пра кнігу

Назва кнігі паходзіць з персідскай легенды пра чорны камень, якому можна даверыць няшчасці і адчай, што немагчыма расказаць людзям. У дзень, калі камень зведае занадта смутку, ён узарвецца і настане Апакаліпсіс.

У рамане камень – гэта спаралізаваны ў выніку ранення мужчына, за якім даглядае яго жонка. Яна размаўляе з ім, распавядае пра сваю нядолю, хоць не ведае, ці чуе і разумее ён яе. Яе аповед становіцца своеасаблівай споведдзю, не абмежаванай рэлігіёзнымі, шлюбнымі, сацыяльнымі адносінамі, яна раскрывае сакрэты, існаванне якіх немагчыма ўявіць у такой краіне, як Афганістан.     

Пра прэмію

Ганкураўская прэмія (Prix Goncourt) адна з самых старэйшых літаратурных прэмій. Мае назву ў гонар паспяховага аўтара, крытыка, выдаўца Эдмона дэ Ганкура, які пакінуў усю сваю маёмасць на арганізацыю акадэміі Ганкураў, якая з 1903 года прысуджае літаратурныя прэміі. У розныя гады лаўрэатамі прэміі былі Марсэль Пруст (Marcel Proust), Жан Фаяр (Jean Fayard), Сімона дэ Бавуар (Simone de Beauvoir), Маргерыт Дзюрас (Marguerite Duras ), Жорж Дзюамэль (Georges Duhamel), Альфонс дэ Шатобрыян (Alphonse de Chateaubriant), Антуан Мале (Antonine Maillet).

Паводле матэрыялаў афіцыйнага сайту выдавецтва P.O.L. Editeur pol-editeur.fr, газеты International Herald Tribune iht.com , Wikipedia en.wikipedia.org

Чытайце таксама

У ЗША замежных паэтаў вельмі любяць

Вальжына Морт

У ЗША замежных паэтаў вельмі любяць

Раскажыце, як адбываўся пераклад і ўкладанне Вашай кнігі The Factory of Tears? Якім чынам праходзіла супрацоўніцтва з амерыканскімі перакладчыкамі? Ці даводзілася Вам цалкам перакладаць свае вершы на…

Насценныя вершы ў Лейдэне

Насценныя вершы ў Лейдэне

Калі вы трапіце ў нідэрландскі горад Лейдэн, не дзівіцеся, пабачыўшы напісаныя на сценах дамоў вершы. У 1992 годзе тут стартаваў праект “Насценныя вершы” (Muurgedichten / Wall poems), дзякуючы якому горад…

Мая Калевала

Якуб Лапатка

Мая Калевала

Яшчэ трохі аб мове

Ян Скрыган

Яшчэ трохі аб мове

На старонках цэнтральнага друку, асабліва ў «Известиях», прайшла шырокая гаворка пра культуру мовы. Што гэтая гаворка была патрэбная і карысная, мы пераканаліся на свае вочы...

110