Пра аўтара
Ацік Рахімі нарадзіўся ў Кабуле ў 1962 годзе ў сям’і губернатара правінцыі. Навучаўся ў месным французскім ліцэі.
Ва ўзросце 22 гадоў адмовіўся ісці ў армію, ўцёк у Пакістан, потым атрымаў палітычнае прыстанішча ў Францыі. Рэжысёр, мае доктарскую ступень Сарбонскага Універсітэта па спецыяльнасці “аўдыёвізуальныя камунікацыі”.
Пра кнігу
Назва кнігі паходзіць з персідскай легенды пра чорны камень, якому можна даверыць няшчасці і адчай, што немагчыма расказаць людзям. У дзень, калі камень зведае занадта смутку, ён узарвецца і настане Апакаліпсіс.
У рамане камень – гэта спаралізаваны ў выніку ранення мужчына, за якім даглядае яго жонка. Яна размаўляе з ім, распавядае пра сваю нядолю, хоць не ведае, ці чуе і разумее ён яе. Яе аповед становіцца своеасаблівай споведдзю, не абмежаванай рэлігіёзнымі, шлюбнымі, сацыяльнымі адносінамі, яна раскрывае сакрэты, існаванне якіх немагчыма ўявіць у такой краіне, як Афганістан.
Пра прэмію
Ганкураўская прэмія (Prix Goncourt) адна з самых старэйшых літаратурных прэмій. Мае назву ў гонар паспяховага аўтара, крытыка, выдаўца Эдмона дэ Ганкура, які пакінуў усю сваю маёмасць на арганізацыю акадэміі Ганкураў, якая з 1903 года прысуджае літаратурныя прэміі. У розныя гады лаўрэатамі прэміі былі Марсэль Пруст (Marcel Proust), Жан Фаяр (Jean Fayard), Сімона дэ Бавуар (Simone de Beauvoir), Маргерыт Дзюрас (Marguerite Duras ), Жорж Дзюамэль (Georges Duhamel), Альфонс дэ Шатобрыян (Alphonse de Chateaubriant), Антуан Мале (Antonine Maillet).
Паводле матэрыялаў афіцыйнага сайту выдавецтва P.O.L. Editeur pol-editeur.fr, газеты International Herald Tribune iht.com , Wikipedia en.wikipedia.org
