№19: Нарвежскі вецер

№19: Нарвежскі вецер [18+]

Нумар, які мы прадстаўляем, досыць незвычайны. Па-першае, большасць перакладных тэкстаў у ім — празаічныя творы (ці хутчэй урыўкі з твораў) сучасных аўтараў, па-другое, яны былі спецыяльна абраныя для гэтага нумару нарвежскім выдаўцом і рэдактарам Крысціянам К’ельструпам і перакладзеныя Лідыяй Ёхансэн.

Чытаць далей

Ганкураўская прэмія 2008

26 чэрвеня 2009

Ганкураўская прэмія 2008
10 лістапада 2008 года стала вядома імя ўладальніка Ганкураўскай прэміі (Prix Goncourt) – ім стаў 46-гадовы афганска-французскі пісьменнік Ацік Рахімі. Ён атрымаў вышэйшую літаратурную ўзнагароду Францыі за свой першы раман на французскай мове “Сінге Сабур” (у перакладзе з персідскай “Камень цярпення”) (Syngue Sabour (Pierre de patience).

Пра аўтара

Ацік Рахімі нарадзіўся ў Кабуле ў 1962 годзе ў сям’і губернатара правінцыі. Навучаўся ў месным французскім ліцэі.

Ва ўзросце 22 гадоў адмовіўся ісці ў армію, ўцёк у Пакістан, потым атрымаў палітычнае прыстанішча ў Францыі. Рэжысёр, мае доктарскую ступень Сарбонскага Універсітэта па спецыяльнасці “аўдыёвізуальныя камунікацыі”.

Пра кнігу

Назва кнігі паходзіць з персідскай легенды пра чорны камень, якому можна даверыць няшчасці і адчай, што немагчыма расказаць людзям. У дзень, калі камень зведае занадта смутку, ён узарвецца і настане Апакаліпсіс.

У рамане камень – гэта спаралізаваны ў выніку ранення мужчына, за якім даглядае яго жонка. Яна размаўляе з ім, распавядае пра сваю нядолю, хоць не ведае, ці чуе і разумее ён яе. Яе аповед становіцца своеасаблівай споведдзю, не абмежаванай рэлігіёзнымі, шлюбнымі, сацыяльнымі адносінамі, яна раскрывае сакрэты, існаванне якіх немагчыма ўявіць у такой краіне, як Афганістан.     

Пра прэмію

Ганкураўская прэмія (Prix Goncourt) адна з самых старэйшых літаратурных прэмій. Мае назву ў гонар паспяховага аўтара, крытыка, выдаўца Эдмона дэ Ганкура, які пакінуў усю сваю маёмасць на арганізацыю акадэміі Ганкураў, якая з 1903 года прысуджае літаратурныя прэміі. У розныя гады лаўрэатамі прэміі былі Марсэль Пруст (Marcel Proust), Жан Фаяр (Jean Fayard), Сімона дэ Бавуар (Simone de Beauvoir), Маргерыт Дзюрас (Marguerite Duras ), Жорж Дзюамэль (Georges Duhamel), Альфонс дэ Шатобрыян (Alphonse de Chateaubriant), Антуан Мале (Antonine Maillet).

Паводле матэрыялаў афіцыйнага сайту выдавецтва P.O.L. Editeur pol-editeur.fr, газеты International Herald Tribune iht.com , Wikipedia en.wikipedia.org

Чытайце таксама

Паэт, які часам перакладае

Вера Бурлак

Паэт, які часам перакладае

— Вера Бурлак вядомая беларускаму чытачу хутчэй як паэтка, чым як перакладчыца. Наколькі значнай для Вас самой перакладчыцкая дзейнасць? Вы лічыце сябе паэтам-перакладчыкам ці ўсё ж паэтам, які проста…

Раман пра ружу ці ружовы раман?

Зміцер Каханьскі

Раман пра ружу ці ружовы раман?

У гэтым артыкуле здзейсненая спроба агляду і аналізу аднаго з найбольш папулярных – не толькі сярод недасведчаных паненак і спрактыкаваных, але стомленых праз шэрую будзённасць кабет, – жанраў масавай…

Насценныя вершы ў Лейдэне

Насценныя вершы ў Лейдэне

Калі вы трапіце ў нідэрландскі горад Лейдэн, не дзівіцеся, пабачыўшы напісаныя на сценах дамоў вершы. У 1992 годзе тут стартаваў праект “Насценныя вершы” (Muurgedichten / Wall poems), дзякуючы якому горад…

Беларускія кніжныя вокладкі 2009

Беларускія кніжныя вокладкі 2009

Наглядзеўшыся на найлепшыя вокладкі замежных выданняў (паводле The Book Design Review і amazon.com), пахадзіла я…

128