№19: Нарвежскі вецер

№19: Нарвежскі вецер [18+]

Нумар, які мы прадстаўляем, досыць незвычайны. Па-першае, большасць перакладных тэкстаў у ім — празаічныя творы (ці хутчэй урыўкі з твораў) сучасных аўтараў, па-другое, яны былі спецыяльна абраныя для гэтага нумару нарвежскім выдаўцом і рэдактарам Крысціянам К’ельструпам і перакладзеныя Лідыяй Ёхансэн.

Чытаць далей

In memoriam: Ніна Мацяш

4 красавіка 2009

In memoriam: Ніна Мацяш

Ніна Мацяш

(20 верасня 1943 – 19 снежня 2008)
19 снежня 2008 г. у Белаазёрску памерла Ніна Мацяш, беларуская паэтка і перакладніца. Найлепшая памяць пра творцу – гэта яго творы, а таму змяшчаем тут падборку перакладаў Ніны Мацяш, якія былі надрукаваныя пры яе жыцці.

 
Карл Арлеанскі

Рандо

З бяздоннай студні ўдумнасці маёй
Ваду надзеі ўпарта здабываю,
Бездапаможны, часта ж выяўляю,
Што перасох струмень гаючы мой.

Крынічная, крыштальная парой,
Парою каламутная, цвілая.
З бяздоннай студні ўдумнасці маёй
Ваду надзеі ўпарта здабываю.

Атрамант расціраю дбайна ў ёй,
Паперы ліст бяру, ды падступае
Падступны лёс, паперу шкуматае
І ўсё шпурляе ў жорсткасці сваёй
У бездань студні ўдумнасці маёй.Луі дэ Мазюр

Зняможаны

Калі б і смерць такую мела сілу,
З якой маркота сэрца мне ссушыла,
Альбо каб ёй загад аддаць я мог,
Мне расчыніць збавенную магілу –
Даўно б ужо я ў дамавіну лёг.
Ды смерць, хоць клічу ўдзень яе і ўночы,
Мне памагчы не можа ці не хоча,
І мушу я, жыццю жывы дакор,
Пад непасільным крыжам далей крочыць,
Хоць лепей бы, чым гэтак жыць, памёр.Панцюс дэ Тыяр

Загадка

Няўлоўны цуд я, а красы такой,
Што немагчыма штось назваць красою,
Калі яна не ўгожана і мной.

Няволі не цярплю: ледзь што якое –
Той, хто насільна хоча мець мяне,
Навекі развітаецца са мною.

Калі ж хто легкадумна пасягне
На патаемныя мае асновы,
Таго мая адпомста не міне!

І згідзіцца той сам сябе мусова:
Адзіна прад паглядам незямным
Скарб існасці маёй заззяць гатовы.

Жыць без мяне – пакута, а пры тым
Адно тады мной чалавек пануе,
Калі я цалкам запаную ім.

Заўжды нашу ахінку залатую.
Але пасілься толькі затрымаць –
Імклівей бліскавіцы прападу я.

Крый бог яшчэ ўздагон мяне ўмаўляць:
Спазнае кожны меру кары грознай,
Бо я нат скалы ўмею нізрынаць.

Мой рух няўрымсны, мой настрой найрозны,
Ні колеру не маю, ні выяў,
Але ўладаю сілаю дзівоснай.

Усё жыццё маё – вайна мая,
Каб процілегства ўсё маё згібела,
Але ўміраю ўслед за ім і я.

Дык адгадайце ж: цень я альбо цела?

Чытайце таксама

Я перакладаю бесперастанку...

Сяргей Сматрычэнка

Я перакладаю бесперастанку...

- Якая кніжка ў Вас у дзяцінстве была самая любімая? - Гледзячы які ўзрост разумець пад дзяцінствам. Мне вельмі падабалася многа розных кніг, але самым вялікім захапленнем былі, бадай, раманы Жуля Верна...

Год 2011: Хто, што, з якой мовы

Год 2011: Хто, што, з якой мовы

У 2011 годзе выданне перакладных кніг у параўнанні з папярэднімі трошкі ажывілася. Кнігі, так ці іначай звязаныя з перакладам (як на беларускую, так і з беларускай), выйшлі ў многіх выдавецтвах: у “Логвінаве”,…

Залаты век ілюстрацыі: Кей Нільсэн

Залаты век ілюстрацыі: Кей Нільсэн

Міхаіл Валодзін

"Мінск варты таго, каб яго пісалі на розных мовах…"

Гутарка Альгерда Бахарэвіча з Міхаілам Валодзіным

192