№21: Знак прысутнасці

№21: Знак прысутнасці

Мы прысвячаем новы нумар “ПрайдзіСвета” феномену сувязі літаратуры і гомасэксуальнасці, альбо, кажучы мовай ХХІ стагоддзя, сувязі літаратуры і ЛГБТК. Ці застаецца літаратура літаратурай, калі адкрывае нам сусвет цялеснасці, сэксуальнасці, інтымнасці? Чаму беларуская літаратура моцная ў апісанні вайны і такая бездапаможная, стэрыльная ў апісанні цялеснасці і сэксуальнасці? Ці існуе беларуская ЛГБТК-літаратура? На гэтыя і іншыя пытанні можна будзе знайсці адказы ў нумары

Чытаць далей

Эльзэ Ласкер-Шулер

Любоўная песня

Вершы

Пераклад з нямецкай Юля Цімафеева
Сену Хою
(Senna Hoy)
 
Калі ты гаворыш,
Абуджаецца маё стракатае сэрца.
 
Усё птаства шчабеча
На тваіх вуснах.
 
Вечна блакітны твой голас сыплецца
На дарогу;
 
Стане неба там, дзе ты прамаўляеш.
 
Твае словы — з песень сабраныя,
Сумна мне, калі ты маўчыш.
 
Спевы наўкола цябе павісаюць —
Дык а табе падабаецца мроіць?
 
 
 
Любоўная песня
(Ein Libeslied)
 
З залатога дыхання
Нам створана неба.
О, як мы з табою кахаем…
 
Птушкі ціхнуць пупышкамі на галінах,
А ружы махаюць крылом.
 
Я няспынна ў пошуку тваіх вуснаў,
Раскрытых тысячай пацалункаў.
 
З золата ноч,
З ночы зоры…
Нас не бачаць.
 
З зялёным прыходзіць святло,
Мы засынаем,
Толькі нашыя плечы трапечуцца, як матылі.
 
 
 
Бачыш мяне ты
(Siehst Du Mich)
 
Між зямлёй і нябёсамі?
Павек маім шляхам ніхто не хадзіў.
 
Але ад твару твайго ажывае мой свет,
Ад цябе зацвітае ўсё.
 
Калі ты мяне бачыш,
Слодыч поўніць мне сэрца.
 
Я таюся пад тваёю ўсмешкай
І вучуся і ноччу, і днём быць гатовай,
 
Каб цябе начароўваць і зноў распускаць,
Я няспынна гуляю ў адзіную гэту гульню.
 
 
 
Мая любоўная песня
(Mein Liebeslied)
 
На твае плечы прыселі
Залатыя галубкі.
Але сэрца тваё — віхура,
Шуміць твая кроў, а мая кроў —
 
Салодкая,
Як маліннік паблізу.
 
О, я думаю пра цябе —
І толькі ў ночы пытаю.
 
Не ўмее так добра ніхто
З тваімі рукамі гуляць,
 
Узводзіць з іх замкі, як я
З персцянца;
 
Крэпасці з высокімі вежамі!
Мы проста бадзягі на ўзбярэжжы.
 
Калі ты такі і ты там,
Я заўсёды багатая.
 
Ты горнеш мяне да сябе,
І я бачу зорку твайго сэрца.
 
А яшчаркі пералівістыя —
Твае вантробы.
 
Ты быццам бы з золата выліты,
Сціскаючы вусны, усе стойваюць дыханне.
 
 
 
Песня кахання
(Ein Lied der Liebe)
 
Калі ты не тут,
Цёмны мой горад.
 
Я цені збіраю
Ад пальмаў,
Пад якімі ты йшоў.
 
Я мушу заўжды напяваць той матыў,
Што ўсмешкай павіс на іхніх галінах.
 
Ты зноў мяне любіш —
Каму мне выказаць сваё захапленне?
 
Асірацеламу або жаніху,
Якому ў рэху чуецца шчасце.
 
Я адчуваю заўжды,
Калі пра мяне твае думкі —
 
Тады маё сэрца — дзіця,
Яно енчыць.
 
Ля кожнай брамы на вуліцы
Я спыняюся й мрою;
 
Я сонцу дапамагаю тваю прыгажосць маляваць
На сценах дамоў.
 
Але я танчэю
ад выявы тваёй.
 
Я абвіваюся вакол стромкіх калонаў,
пакуль не здрыгануцца яны.
 
Наўкола — здзічэлы рай,
У красках нашай крыві.
 
Мы ныраем у глыбокія мхі
З воўны залатога ягняці.
 
Але нейкі тыгр
Цягнецца да цябе
 
Праз далячынь, што нас дзеліць,
Як да бліжэйшай зоркі.
 
На маім абліччы
Дагэтуль твой подых.
 
 
 
О, твае рукі
(O , Deine Hånde)
 
Яны мае дзеці.
Усе мае цацкі
У іх лагчыне.
 
Я ўсё гуляю ў жаўнераў
Тваімі пальцамі, у вершнічкаў,
Пакуль яны не ўпадуць.
 
Як я люблю іх
Твае хлапчуковыя рукі, іх абедзве.
 
 
 
Слухай         
(Höre)
 
Я скрадала начамі
Ружы тваіх вуснаў,
Каб жанчына ніякая іх не піла.
 
Тая ж, што цябе прыціскае,
У мяне забірае маё дрыжанне,
Якім я цела тваё абмалёўвала.
 
Я твая абочына.
Тая, што цябе трымае цяпер,
Зрынецца.
 
Ці адчуваеш ты маю сутнасць
Паўсюль,
Быццам узлесак наводдаль?                                  
Пераклад з нямецкай – Юля Цімафеева © 2018

Чытайце таксама

Дзмітрый Строцаў

Дзмітрый Строцаў

Нарадзіўся ў Мінску, дзе і жыве на дадзены момант

Анджэй Тшэбіньскі

Анджэй Тшэбіньскі

Польскі паэт, драматург, літаратурны крытык і публіцыст з "пакалення калумбаў"

Алвару ды Кампуш

Алвару ды Кампуш

Знакаміты гетэронім партугальскага паэта Фэрнанду Пэсоа

Эмілі Дыкінсан

Эмілі Дыкінсан

Амерыканская паэтка, пры жыцці надрукавала каля дзясятка вершаў, пасля смерці зрабілася класікам

389