№21: Знак прысутнасці

№21: Знак прысутнасці

Мы прысвячаем новы нумар “ПрайдзіСвета” феномену сувязі літаратуры і гомасэксуальнасці, альбо, кажучы мовай ХХІ стагоддзя, сувязі літаратуры і ЛГБТК. Ці застаецца літаратура літаратурай, калі адкрывае нам сусвет цялеснасці, сэксуальнасці, інтымнасці? Чаму беларуская літаратура моцная ў апісанні вайны і такая бездапаможная, стэрыльная ў апісанні цялеснасці і сэксуальнасці? Ці існуе беларуская ЛГБТК-літаратура? На гэтыя і іншыя пытанні можна будзе знайсці адказы ў нумары

Чытаць далей

Кшыштаф Каміль Бачыньскі

Невылечна хворы на смерць

Вершы

Пераклад з польскай Кацярына Маціеўская
Позірк
(Spojrzenie)
 
Усё мінула. Час забыты
і ўжо няісны. Толькі ў люстрах
сплывае змрок ва ўсе адбіткі
мае — і стыне, злосна, пуста.
 
Я ведаю сябе на памяць,
мяшаю з будучым былога,
нібыта паміраю з імем
недагаворанага Бога.
 
І зноў сядзім чацвёра ў коле,
і дождж планетаў дахі крышыць;
цяжкі пагляд навіс пятлёю
і хмарай — ціша.
 
І першы з нас — той я, якім
я пакахаў, і свет дзівосна
мне воблакам квітнеў сівым,
агнём у снах, і быў я просты.
 
Другі — той я, што страх спазнаў,
каго нянавісць нарадзіла,
і бляск кінжальнага ляза —
не слёз — у позірку застылым.
 
А трэці бачны, нерухомы,
у люстры слёз, яго разломах,
і боль мой — змрок, што не міне.
 
Чацверты мне нібы знаёмы,
і ён навучыць зноў пакоры
мой час, якому ўжо канец,
і дух мой, невылечна хворы
на смерць, што спеліцца ўва мне.
 
18 кастрычніка 1943
 
 
 
***
(Jesień to gwiazdy lecące z drzew...)
 
Восень — падзенне з галінаў зор,
лісця змяіная мова.
Возіць каўчэг праз рачны прастор
ссечаных поўняў галовы.
 
Іхтыязаўрамі ў згаслы час
трунаў паўзуць кагорты,
падае неба — і слепіць бляск
белыя вочы мёртвых.
 
А ён занураны ў сон цяжкі —
каменны, як века урны;
бачыць замшэлыя ледавікі,
а думае — гэта труны.
 
4 кастрычніка 1941
 
 
 
Акно на захад
(Okno na zachód)
 
Выкуты з цяжкага золата гарызонт —
нібы ўспаміны пёраў, лёгкі. За паўкроку
ён дзіцячай карцінкай вісіць на сцяне
нязмераных апераных аблокаў.
Чаго чакаць? Зрываюцца ў неба вокны,
і разам з табой знікаюць каралавыя караблі,   
нібы габелен стары, сціраюцца краявіды...
Чаго чакаць? Бераг смутку відаць на краі зямлі.
 
шпіталь, красавік 1941
Пераклад з польскай – Кацярына Маціеўская © 2018

Чытайце таксама

Тэадор Нарбут

Тэадор Нарбут

Гісторык, археолаг, інжынер, бібліяфіл, апантаны даследчык гісторыі роднага краю

Джэймс Джойс

Джэймс Джойс

Ірландскі паэт і празаік-мадэрніст, адзін з самых чытаных ангельскамоўных аўтараў у свеце

Марыя Французская

Марыя Французская

Марыя Французская – паэтка, якая, як мяркуецца, нарадзілася ў Францыі ў канцы ХІІ ст

Фэрнанду Пэсоа

Фэрнанду Пэсоа

Cамы знакаміты партугальскі паэт XX стагоддзя

571