№21: Знак прысутнасці

№21: Знак прысутнасці

Мы прысвячаем новы нумар “ПрайдзіСвета” феномену сувязі літаратуры і гомасэксуальнасці, альбо, кажучы мовай ХХІ стагоддзя, сувязі літаратуры і ЛГБТК. Ці застаецца літаратура літаратурай, калі адкрывае нам сусвет цялеснасці, сэксуальнасці, інтымнасці? Чаму беларуская літаратура моцная ў апісанні вайны і такая бездапаможная, стэрыльная ў апісанні цялеснасці і сэксуальнасці? Ці існуе беларуская ЛГБТК-літаратура? На гэтыя і іншыя пытанні можна будзе знайсці адказы ў нумары

Чытаць далей

Уладзімір Сіўчыкаў

Уладзімір Сіўчыкаў
Перакладчык, празаік, паэт, драматург, выдавец. Сябра Саюза беларускіх пісьменнікаў з 1990 г., Беларускага ПЭН-цэнтра – з 2004 г.

Нарадзіўся 3 сакавіка 1958 году ў горадзе Жодзіна Мінскай вобласці ў сям’і служачых. Скончыў 8 класаў Жодзінскай СШ № 5 у 1973 г., педагагічнае аддзяленне Мінскай мастацкай вучэльні ў 1977. Выкладаў маляванне і крэсленне ў Траянаўскай сярэдняй школе (Барысаўскі раён), пасля службы ў Савецкай Арміі (1977–1979) працаваў мастаком-афарміцелем у Палацы культуры і спорту чыгуначнікаў у Мінску. У 1981 г. паступіў, а ў 1986 г. скончыў аддзяленне беларускай і рускай мовы і літаратуры філалагічнага факультэта БДУ. Падчас навучання праходзіў стажыроўку ў Тбіліскім універсітэце, дзе вывучаў грузінскую мову і літаратуру. З 1986 г. – рэдактар аддзелу літаратуры і мастацтва, а з 1989 г. – адказны сакратар часопіса “Бярозка”. З 1992 г. ачольваў Беларускую асацыяцыю дэтэктыўнага, прыгодніцкага і палітычнага рамана (БАДППР), з 1994 г. – выдавецтва “Радыёла-плюс”. Жыве ў Мінску.

З 1982 г. выступае ў рэспубліканскім друку. З 1984 г. вядомы як перакладчык найперш з грузінскай на беларускую мову. У яго перакладзе выйшаў раман Надара Думбадзэ “Закон вечнасці” (“Мастацкая літаратура”, 1989). Аўтар прадмовы, складальнік біяграфічных звестак, каментароў, перакладчык твораў у “Анталогіі грузінскай паэзіі” (у 2-х т. – “Мастацкая літаратура”, 1989), складальнік, а таксама адзін з перакладчыкаў (разам з Н. Каберыдзэ) з беларускай на грузінскую мову зборніка версэтаў Алеся Разанава “Горад-вандроўнік” (“Сабчота Сакартвело”, 1987). Пераклады У. Сіўчыкава змяшчаліся ў беларускім і грузінскім друку, альманахах “Братэрства”, “Ветразь”, у зборніку дэтэктыўных навэлаў “Кінжал з крыламі” (“Юнацтва”, 1994) і інш.

Адзін з аўтараў зборнікаў прозы “Жнівеньскі праспект” (“Бібліятэка “Маладосці”, 1988), “Тутэйшыя” (“Мастацкая літаратура”, 1989), “Карані” (“Юнацтва”, 1994). Аўтар кнігі апавяданняў і п’ес “Гульня ў тастамант” (“Юнацтва”, 1992), кнігі прозы “Лісты да брата” (“Радыёла-плюс”, 1998).

Склаў кнігу прозы маладых аўтараў “Перад маімі вачыма” (“Бібліятэка “Маладосці”, 1990), зборнік дэтэктываў “Кінжал з крыламі”, “Сучасная беларуская проза. Традыцыі і наватарства” (сумесна з М. Тычынам, “Сэр-Віт”, 2003), зборнік дэтэктываў “Карона Вітаўта Вялікага” (сумесна з А. Сіўчыкавай, “Мастацкая літаратура”, 2004). Выступіў укладальнікам кніг прозы Васіля Быкава “Избранное” (М.: “Мартин”, 2004) і “Афганец” (М.: «Вагриус», 2005).

Як крытык і публіцыст вядомы шэрагам артыкулаў па беларуска-грузінскіх літаратурных сувязях, рэцэнзіямі, мастацтвазнаўчымі эсэ, падарожнымі нататкамі.

З 1983 г. працуе ў жанры паэзіі. Вершы друкаваліся ў перыёдыцы, калектыўных зборніках “Вусны” (“Юнацтва”, 1985), “Маладыя галасы” (“Мастацкая літаратура”, 1985), “Лагодны промень раніцы” (“Мастацкая літаратура”, 1988), “Квадра” (“Універсітэцкае”, 1990), “Круглы год. Хоку беларускіх паэтаў” (“Літаратура”, 1996) і інш. Аўтар кнігі паэзіі “Высакосны год” (“Радыёла-плюс”, 2004).

Уклаў зборнікі “Яна і Я. Вершы і песні пра каханне” (сумесна з Р. Шастак, “Радыёла-плюс”, 2005), “Максім Багдановіч. Інтымны дзённік. Выбраныя творы” (“Радыёла-плюс”, 2006), “Рыгор Барадулін. Руны Перуновы. Выбраныя творы” (сумесна з А. Камоцкім, “Радыёла-плюс”, 2006), “Пад шэпат хваляў Віліі” (“Радыёла-плюс, 2006), “Качка-дзівачка. Польская паэзія дзецям” (сумесна з Л. Баршчэўскім, “Радыёла-плюс”, 2006), анталогію беларускай паэзіі ХV–ХХ стагоддзяў “Чала я не хіліў прад сілай” (на беларускай, лацінскай, польскай мовах, разам з Л. Баршчэўскім, А. Паморскім, А. Скурко, А. Хадановічам, “Калегіюм Усходняй Еўропы”, Уроцлаў, 2008).

Укладальнік (разам з А. Марачкіным) і адзін з аўтараў альбома “Жодзінцы. Жывапіс. Графіка. Мастацкае слова” (“Радыёла-плюс”, 2008).

П’есы-казкі У. Сіўчыкава выходзілі на старонках часопісаў “Бярозка” (№ 4, 1990 – “Кароль і Майстра”, “Вясёлка” (№ 2, 1990 – “Чаму кабета спачыну не мае”, № 2, 1992 – “Тыгр-абаронца”), “Тэатральная Беларусь” (№ 2, 1994 – “Філасофскі камень”). П’есы “Лёс і Удача”, “Кароль і Майстра”, “Чароўны камень” увайшлі ў кнігу “Гульня ў тастамант” (“Юнацтва”, 1992), п'еса “Філасофскі камень” – у зборнік “Сучасная беларуская драматургія. Традыцыі і наватарства” (“Сэр-Віт”, 2003), а таксама ставіліся ў драмгуртках Барысава, Слуцка і інш. У Беларускім тэатры лялек “Лялька” (Віцебск) з 1995 г. у пераказе У. Сіўчыкава ідзе казка ў 2-х дзеях “Хлопчык-зорка” паводле О. Ўайлда.

У 1987–1989 гг. напісаў сцэнары і правёў тэлеперадачы “Старонкі беларуска-грузінскіх літаратурных узаемасувязей”, “Дыялогі маладых перакладчыкаў” і інш., а таксама выступіў аўтарам шэрагу сюжэтаў для тэлеперадач “Ліра”, “Літаратурная Беларусь”, “Роднае слова”, “Сустрэнемся пасля адзінаццаці”.

Аўтар слоўніка-даведніка “2000 русских, 2000 белорусских идиом, фразеологизмов и устойчивых словосочетаний” (сумесна з А. Баярынай, “Папуры”, 2006).

Творы Уладзіміра Сіўчыкава перакладаліся на балгарскую, грузінскую, рускую, славацкую і украінскую мовы.

Чытайце таксама

Сэсар Вальеха

Сэсар Вальеха

Перуанскі паэт, празаік, драматург, журналіст індзейска-гішпанскага паходжання

Фэрнанду Пэсоа

Фэрнанду Пэсоа

Cамы знакаміты партугальскі паэт XX стагоддзя

Тэадор Крамер

Тэадор Крамер

Аўстрыйскі паэт. Існуе прэмія яго імені

Веньямін Блажэнны

Веньямін Блажэнны

Беларускі рускамоўны паэт, аўтар духоўных вершаў, сярод іншага распрацоўваў верлібр

1276