№21: Знак прысутнасці

№21: Знак прысутнасці

Мы прысвячаем новы нумар “ПрайдзіСвета” феномену сувязі літаратуры і гомасэксуальнасці, альбо, кажучы мовай ХХІ стагоддзя, сувязі літаратуры і ЛГБТК. Ці застаецца літаратура літаратурай, калі адкрывае нам сусвет цялеснасці, сэксуальнасці, інтымнасці? Чаму беларуская літаратура моцная ў апісанні вайны і такая бездапаможная, стэрыльная ў апісанні цялеснасці і сэксуальнасці? Ці існуе беларуская ЛГБТК-літаратура? На гэтыя і іншыя пытанні можна будзе знайсці адказы ў нумары

Чытаць далей

Алесь Сураў

Мастацтва — гэта мова міжнацыянальных зносін

17 ліпеня 2018

Сёлетняй вясною ў Гарадзенскай харальнай сінагозе прайшла выстава мастака Алеся Сурава “Паштоўкі з мястэчка”. Рэдакцыя часопіса “ПрайдзіСвет” наведала выставу. З мастаком пагутарыў Альгерд Бахарэвіч.

— Якія сувязі — творчыя, духоўныя, біяграфічныя або іншыя — вы адчуваеце з яўрэйскай культурай?

А. С.: Мае сувязі з яўрэйскай культурай базуюцца на ўсведамленні таго, што яна была часткай культуры і гісторыі нашай краіны. Немалой часткай, уплыў якой на беларускую культуру і сёння адчувальны і відавочны.

— Як мастаку вам даводзіцца ісці на кампрамісы?

А. С.: Усё жыццё знізанае з кампрамісаў. Без кампрамісаў няма руху наперад.

— Вашая творчасць — палітычная?

А. С.: Мая творчасць хутчэй публічная, чым палітычная. Але я шмат працаваў і працую ў галіне палітычнай карыкатуры.

— Ці можна ўваскрасіць страчаны свет з дапамогай мастацтва?

А. С.: Страчаны свет з дапамогай мастацтва можна толькі ўспомніць, прыгадаць, выкарыстаць у якасці вобразаў і натхнення на новыя творы.

— Ці дастаткова гісторыя Горадні/Гародні прадстаўленае ў сучасным мастацтве Беларусі?

А. С.: Гісторыя Гародні ў мастацтве ўвогуле не распрацоўвалася. Рэдкія працы звернутыя да рэальных падзей у гісторыі горада. У асноўным гэта відовішчныя краявіды і архітэктурныя помнікі.

— Выстава ў Гарадзенскай сінагозе — ці нясе яна нейкае асаблівае мастацкае пасланне?

— А. С.: Выстава ў сінагозе — гэта мая мастацкая акцыя, рэакцыя на тое, што мы страцілі значную частку той нашай культуры, якая ў пэўным сэнсе сфармавала выгляд нашых гарадоў і мястэчак, іх непаўторны каларыт, культуру адносін, музыку, літаратуру і г.д. Пасля Другой сусветнай вайны ўсё пайшло па-іншаму…

Нават сама гісторыя сінагогі ў Гродне дала прытулак і дах над галавой амаль усім гарадзенскім мастакам. Тут былі майстэрні Саюза мастакоў.

Трэба быць удзячнымі. Трэба не забываць сваю гісторыю.

— Якія пункты сутыкнення маюць, па-вашаму, беларуская і яўрэйская культура ў нашай краіне?

А. С.: З таго часу, як прыйшла да нас яўрэйская культура, пайшоў працэс узаемаўзбагачэння. Успомнім хаця б, колькі беларускіх пісьменнікаў, мастакоў, музыкантаў, актораў мае яўрэйскае паходжанне. Нават у побытавым свеце. Дранікі, якія мы спрабуем упіхнуць у рот кожнага замежніка, прыйшлі да нас разам з яўрэямі. Прыкладаў прыводзіць можна шмат.

— Ці ёсць, на вашую думку, нацыянальнасць у мастацтва?

А. С.: Нацыянальнасць ёсць у мастака. Ёсць этнаграфічнае мастацтва. Мастацтва — гэта мова якраз міжнацыянальных зносін.

— Ці важная для вас тэма Халакосту?

А. С.: Тэма Халакосту — глабальная тэма на ўсе часы. І яўрэйскі Халакост — гэта толькі частка сусветнай трагедыі розных народаў. Ад амерыканскіх індзейцаў да сённяшніх курдаў.

 

— Ці існуе, на вашую думку, у сучаснай Беларусі антысемітызм?

А. С.: Антысемітызм існуе. Але ён існуе на нейкім прымітыўным, побытавым, узроўні, як неўсвядомлены, не прыпраўлены ідэалогіяй рэфлекс. Я добра адчуў гэта, працуючы над выставай. Нават, здаецца, нармальныя людзі пыталіся: “Нашто мне гэтая тэма патрэбная? Ты ж потым не адмыешся…” —і г.д.

— Якая літаратура вам цікавая, якія кнігі вы чытаеце?

А. С.: Люблю добрую літаратуру. Чытаю многа. Люблю літаратуру, якая выклікае вобразы, натхняе… Гістарычную люблю… Вось нядаўна адным удыхам заглынуў “Радзіва Прудок” А. Горвата. А замест Бібліі ў мяне заўсёды ляжаць кнігі Алеся Разанава.

Фота Юлі Цімафеевай.




































 




 

Чытайце таксама

“Дэльфіны жывуць лепей за нас” — у “Паміжы” №10 ідэальная прамова для Рыгора Кастусёва

Анка Упала

“Дэльфіны жывуць лепей за нас” — у “Паміжы” №10 ідэальная прамова для Рыгора Кастусёва

Для перфомансу на беларускім тэлебачанні прыдасца ўсялякая літаратура: класіка і сучасная, беларуская і перакладная, добрая і кепская. Найлепш — правакацыйная. Выбаршчык як мінімум прачнецца, калі Анатоль…

Мяне вельмі вабіць мова памылкі

Дзмітры Плакс

Мяне вельмі вабіць мова памылкі

— Дзмітры, наколькі я ведаю, Вы пішаце паэзію на трох мовах. У вас ужо выйшлі кнігі паэзіі па-руску, па-беларуску і па-шведску. Раскажыце, калі ласка, на якой мове Вы пачалі пісаць спачатку і як абралі…

Кніжная вокладка 2009 (паводле amazon.com)

Кніжная вокладка 2009 (паводле amazon.com)

Інтэрнэт-кнігарня amazon.com напрыканцы 2009 года прадставіла рэйтынг найлепшых кніжных вокладак, што з’явіліся сёлета на старонках крам, цешылі зрок і прываблівалі патэнцыйных…

Аднойчы <s>жнівеньскім</s> травеньскім днём...

Ганна Янкута

Аднойчы жнівеньскім травеньскім днём...

Абаяльных мумітроляў ведаюць ва ўсім свеце – яны зрабіліся ледзь не нацыянальным гонарам фінаў і, безумоўна, аднымі з самых любімых дзіцячых герояў. Ужо сам факт усясветнай папулярнасці герояў Тувэ Янсан…

1916