“Сёння вырашыў памахаць. Расклаўся на бетоне, закінуў пару моркваў. Паўгадзіны цішыня, потым драбасцеры на апарыка, а на буцер пайшоў сыценькі падлец. Бралося на ўтоп. За тры гадзіны зрабіў норму. Сікілявак амніставаў”.
 
Што зразумее звычайны чалавек з гэтага апавядання? Між тым гэта — вычарпальная справаздача пра паспяховую рыбалку, у якой ёсць усё: месца лоўлі, снасць, методыка закорму, віды прынады, характар паклёвак, від, велічыня, колькасць злоўленай рыбы, інфармацыя пра адпусканне часткі ўлову.
 
Паводле некаторых звестак, у Беларусі паўтара мільёна рыбакоў. Наяўнасць такой магутнай грамады са спецыфічным заняткам не магла не паўплываць на моўныя працэсы, якія былі значна паскораныя з развіццём тэматычных інтэрнэт-форумаў і прыходам з захаду новых тэхнік рыбнай лоўлі. У слоўніку прадстаўлена каля 300 жарганізмаў. Крыніцы іх ўзнікнення — крэатыўнае словаўтварэнне (шчупакбра, рыбамабіль), перанос значэння слова (галава, пінгвін, тэлевізар), усячэнне слоў з мэтай моўнай эканоміі (воб, пена, рэха), узнікненне паняткаў, якія адлюстроўваюць новыя рэаліі (платнік), выкарыстанне старых народных назваў снасці (таптуха, крыга), запазычанне і адаптаванне слоў з рускай (зачот, цечка), ангельскай (твічыць, фідэраст), польскай (пінка, печыва) моваў. Стваральнік слоўніка лічыць працэс узнікнення рыбалоўнага жаргону важным складнікам развіцця і ўзбагачэння беларускай мовы.

Спампаваць слоўнік адным файлам.