Партугальская пісьменніца. Нарадзілася ў Лісабоне. Аўтарка нешматлікіх кніг, якія атрымалі паспяховыя водгукі крытыкаў, што адзначылі арыгінальнасць і высокую якасць апавяданняў. Пра яе жыццё вядома няшмат, яна адмаўляецца даваць інтэрв’ю і не раскрывае сваёй сапраўднай асобы. У 1968 годзе скончыла юрыдычны факультэт і ў 1981 годзе – факультэт раманскай філалогіі Лісабонскага ўніверсітэта. Два разы атрымлівала Вялікую прэмію Партугальскай асацыяцыі пісьменнікаў за найлепшае апавяданне (2008 – за зборнік “Таемныя прыгоды маркіза Брадаміна” (Uma Aventura Secreta do Marquês de Bradomín, 1992 – за “Гісторыю пра халодную прыгажуню” (História da Bela Fria).

Найбольш вядомая як аўтарка апавяданняў “Якаў і іншыя гісторыі” (Jacobo e Outras Histórias, 1981), “Апошні каханак” (O Último Amante, 1990), “Гісторыя пра халодную прыгажуню” (História de Bela Fria, 1992), “Падманутыя” (As Enganadas, 2003) і раману “Мір у доме” (A Paz Doméstica , 1999).