Старажытнарымскі паэт перыяду позняй рэспублікі, найбольш значны з кола неатэрыкаў, “новых паэтаў”. Пераймаў Сапфо і Калімаха, ужываў складаныя вершаваныя памеры. Нарадзіўся ў Вероне ў значнай мясцовай сям'і, жыў у Рыме.

Паводле пазнейшых крыніцаў, памёр трыццацігадовым. Да нас дайшла “Кніга Катула Веронскага”, збор са 116 твораў — невялікіх міфалагічных паэмаў, эпіталаміяў і “забавак” — кароткіх вершаў на розныя тэмы.