Польскамоўны паэт перыяду Асветніцтва, перакладчык Гарацыя і Макферсана. У ранні перыяд ягоная творчасць блізкая да ракако, у позні — да сентыменталізму.

Нарадзіўся ў Віцебску, навучаўся ў Віцебскім езуіцкім калегіюме і ў 1764 сам стаў езуітам. З 1770 жыў у Варшаве, выкладаў, пазней некаторы час быў сакратаром Адама Казіміра Чартарыйскага. Калі здароўе Князьніна пагоршылася, ён перабраўся ў Коньскаволю, дзе яго даглядаў паэт і святар Францішак Заблоцкі. Памёр і пахаваны там жа ў 1807.