Нарадзілася ў Гамбургу, штат Нью-Ёрк. Адукацыю атрымала ў школе Усходняй Аўроры, Універсітэце Бафала і інш. Цікавілася вывучэннем літаратуры, рэлігіі, міру і расавага ўзаемаразумення, правоў жанчын, а таксама моладзевым рухам. Паўэрз шмат вандравала месцамі рассялення іракезскіх плямёнаў, ад ракі Гудзон да возера Эйры. У 1919 годзе іракезскае племя сенэкаў прыняло яе ў клан Бакаса і дало ёй імя Yeh seh noh wehs — Тая, што захоўвае і расказвае гісторыі.
Творы Паўэрз паказвалі жыццё індзейскага народа, які прыняў яе ў свае шэрагі на Сусветным мірным кангрэсе Міжнароднай Лігі ў 1924 годзе. Яна — аўтарка працаў пра жыццё паўночна-амерыканскіх індзейцаў, такіх як “Індзейская гісторыя Заходняга Нью-Ёрка”, “Гісторыі, якія іракезы расказваюць сваім дзецям”, “Вакол іракезскага вогнішча гісторый” і іншых.
