Ханс Хайнц Эверс – нямецкi празаік i паэт, аўтар мiстычных апавяданняў i раманаў гатычнае скiраванасцi. Найбольш вядомыя яго творы “Павучыха” (Die Spinne), “Альраўнэ” (Alraune), “Смерць барона фон Фрыдэля” (Der Tod des Barons Jesus Maria von Friedel), завяршэнне няскончанага раману Шылера “Празорца”.

Свой творчы шлях Эверс пачынаў з працы ў кабарэ i выдання казак i фельетонаў. У 1910-х гадах пачалi выходзiць яго першыя раманы, якiя прынеслi яму славу ў асяроддзi дэкадэнтаў. На творчасць пiсьменнiка паўплывалi Эдгар Алан По i Оскар Ўайлд, сам жа ён паўплываў на многiх пiсьменнiкаў-фантастаў ХХ ст. У 1913 годзе па сцэнары Эверса быў зняты фiльм “Пражскi студэнт”.

У 1920-я гады Эверс зацiкавiўся нацыянал-сацыялiзмам i ў прыватнасцi iдэямi германскага нацыяналiзму (што пасля паўплывала на стаўленне да яго пасля вайны, калi яго творы былi выкрасленыя з гiсторыi нямецкай лiтаратуры). У 1932 годзе пiсьменнiк напiсаў раман “Хорст Весэль” (Horst Wessel) пра камандзiра нацысцкiх штурмавiкоў. У 1934 годзе Эверс стаў старшынём Германскага саюзу пiсьменнiкаў. Пасля “ночы доўгiх нажоў” 30 чэрвеня 1934 году большая частка кнiг Эверса як пiсьменнiка-гомасэксуалiста, апроч “Хорста Весэля” i “Коннiка нямецкай ночы” (Reiter in deutscher Nacht) была ў Германii забароненая. У канцы жыцця Эверса друкавалi мала, i 12 чэрвеня 1943 году ён памёр у беднасцi.