Нарадзілася ў Гародні ў сям’і настаўніцы і вайскоўца. Закончыла мінскі Белпедтэхнікум (1927), працавала настаўніцай у беларускай школе ў пасёлку Медзякова Краснаярскага краю, рэдактарам у гомельскай газеце “Палеская праўда”. Пасля заканчэння аспірантуры Дзяржаўнай акадэміі мастацтваў (1937) працавала на кінастудыях і ў тэатрах Масквы, у 1938 — 1939 гг. была рэжысёрам Тэатра юнага гледача ў г. Архангельску, далей да пачатку вайны працавала ў горадзе Горкім (Расія). Брала ўдзел у Другой сусветнай вайне ў якасці санінструктара Панфілаўскай дывізіі, была кантужаная. Пасля вайны працавала ў часопісе "Бярозка", на Беларускім радыё (1945 — 1946), Доме народнай творчасці ў Гродне, у 1948 — 1950 гг. была загадчыцай філіяла музея Я. Купалы ў Вязынцы, супрацоўніцай газет "Зорька", "Літаратура і мастацтва" (1950—1956). Друкавацца пачала ў 1926 г. у часопісе “Маладняк”, зборніку “Вершы” (супольным з Н. Вішнеўскай і Я. Пфляўмбаўм), выдала кнігу вершаў “Веснацвет” (1931), аповесць пра дзіцячыя і юнацкія гады Янкі Купалы “Ой рана на Івана…” (1956), кнігу на рускай мове "Галина Ильина" (1959), зборнік апавяданняў для дзяцей "Лясныя госці" (1960).
