Аўстрыйская пісьменніца, паэтка, эсэістка, драматург, літаратурны крытык.
Нарадзілася ў 1946 годзе ў Мюрццушлаг (Аўстрыя). Лаўрэатка Нобелеўскай прэміі па літаратуры (2004) — “за музычнае шматгалоссе ў раманах і драмах, якое з уласцівай ёй жарсцю выкрывае абсурднасць і ўладу сацыяльных клішэ”. Скончыла Венскую кансерваторыю па класе аргана, вучылася ў Венскім універсітэце. Зрабілася вядомай у 80-я гады мінулага стагоддзя дзякуючы скандальным публікацыям і тэатральным пастаноўкам, у якіх Елінэк паўстае як крытык грамадства з левых і фемінісцкіх пазіцый. Вядомая сваёй барацьбой супраць замоўчвання нацысцкага мінулага Аўстрыі, а таксама як крытык аўстрыйскай правакансерватыўнай палітыкі.
Аўтарка раманаў “Каханкі” (Die Liebhaberinnen, 1975), “Пажада” (Lust, 1989), “Піяністка” (Die Klavierspielerin, 1983), “Дзеці мёртвых” (Die Kinder der Toten, 1995) ды інш. Некалькі твораў Эльфрыдэ Елінэк былі экранізаваныя.
