Нарадзіўся 28 верасня 1938 году ў Латарынгіі, рэгіёне, які належаў папераменна то да Францыі, то да Германіі. Магчыма, такое паходжанне зрабіла яго адчувальным да лёсу народаў, якіх гісторыя цягнула ў розныя бакі. Луё працяглы час жыў ва Усходняй Еўропе і ў Расіі. Займаў пасаду аташэ па культуры ў Маскве падчас перабудовы, пасля шмат гадоў працаваў на поўдні Японіі, займаючы розныя пасады — выкладчыка-асістэнта, аташэ і дарадцы па культуры.
Ідэнтычнасць, якую стварае аўтар, можна вызначыць як “аўстразійскую” (усходнія тэрыторыі каралеўства франкаў падчас кіравання дынастыі Меравінгаў), але таксама заглыбленую ў гісторыю, да якой аўтар, “чалавек Усходу”, як ён сам сябе называе, моцна прывязаны. Памяць, якая ўяўляе, — вось як Мішэль Луё вызначае стваральную функцыю. Паэтычная проза, кароткія раманы-ўводзіны і апавяданні, поўныя лёгкага гумару, характарызуюць яго творчасць. Мішэль Луё — бацька паэта Альсіда Мара і пляменнік мастака Эдмона Луё.
