Нарвежскі празаік, драматург, паэт-мадэрніст.
Нарадзіўся ў Ставангеры, пачаў навучанне ва Універсітэце Осла — вывучаў філалогію і філасофію, праз два гады перавёўся на інжынерную справу. Скончыў навучанне ў ЗША, дзе жыў два гады. Шмат падарожнічаў — па Скандынавіі, Англіі, Германіі. За жыццё Обстфелер змяніў шмат прафесій, ніколі падоўгу не затрымліваючыся на адным месцы. Памёр ад сухотаў у Капенгагене ў 1900 годзе і быў пахаваны ў дзень, калі нарадзілася яго дачка — адзінае дзіця Обстфелера.
Яго першы зборнік "Вершы" (Digte, 1893) — адзін з ранніх узораў нарвежскай літаратуры мадэрнізму. Ён спрабаваў сябе і ў жанры апавядання, а таксама пісаў п'есы, артыкулы ў прэсу; падчас жыцця ў ЗША вёў дзённік. У яго працах адзначаюць уплыў Шарля Бадлера. Творы Обстфелера часта называюць літаратурным аналагам карцін Эдварда Мунка, які быў яго блізкім сябрам.
Яго вершы былі новым словам у нарвежскай літаратуры — без рыфмы і падзелу на строфы, аднак вельмі рытмічныя і меладычныя. Шмат месца ў творчасці Обстфелера як празаіка займае матыў адчужэння чалавека, а таксама страху мужчыны перад моцнай жанчынай. У яго тэкстах шмат пачуццёвасці, эратызму і адчування самоты чалавека ў сучасным свеце.
