№21: Знак прысутнасці

№21: Знак прысутнасці

Мы прысвячаем новы нумар “ПрайдзіСвета” феномену сувязі літаратуры і гомасэксуальнасці, альбо, кажучы мовай ХХІ стагоддзя, сувязі літаратуры і ЛГБТК. Ці застаецца літаратура літаратурай, калі адкрывае нам сусвет цялеснасці, сэксуальнасці, інтымнасці? Чаму беларуская літаратура моцная ў апісанні вайны і такая бездапаможная, стэрыльная ў апісанні цялеснасці і сэксуальнасці? Ці існуе беларуская ЛГБТК-літаратура? На гэтыя і іншыя пытанні можна будзе знайсці адказы ў нумары

Чытаць далей

Ганкураўская прэмія 2008

25 чэрвеня 2009

Ганкураўская прэмія 2008
10 лістапада 2008 года стала вядома імя ўладальніка Ганкураўскай прэміі (Prix Goncourt) – ім стаў 46-гадовы афганска-французскі пісьменнік Ацік Рахімі. Ён атрымаў вышэйшую літаратурную ўзнагароду Францыі за свой першы раман на французскай мове “Сінге Сабур” (у перакладзе з персідскай “Камень цярпення”) (Syngue Sabour (Pierre de patience).

Пра аўтара

Ацік Рахімі нарадзіўся ў Кабуле ў 1962 годзе ў сям’і губернатара правінцыі. Навучаўся ў месным французскім ліцэі.

Ва ўзросце 22 гадоў адмовіўся ісці ў армію, ўцёк у Пакістан, потым атрымаў палітычнае прыстанішча ў Францыі. Рэжысёр, мае доктарскую ступень Сарбонскага Універсітэта па спецыяльнасці “аўдыёвізуальныя камунікацыі”.

Пра кнігу

Назва кнігі паходзіць з персідскай легенды пра чорны камень, якому можна даверыць няшчасці і адчай, што немагчыма расказаць людзям. У дзень, калі камень зведае занадта смутку, ён узарвецца і настане Апакаліпсіс.

У рамане камень – гэта спаралізаваны ў выніку ранення мужчына, за якім даглядае яго жонка. Яна размаўляе з ім, распавядае пра сваю нядолю, хоць не ведае, ці чуе і разумее ён яе. Яе аповед становіцца своеасаблівай споведдзю, не абмежаванай рэлігіёзнымі, шлюбнымі, сацыяльнымі адносінамі, яна раскрывае сакрэты, існаванне якіх немагчыма ўявіць у такой краіне, як Афганістан.     

Пра прэмію

Ганкураўская прэмія (Prix Goncourt) адна з самых старэйшых літаратурных прэмій. Мае назву ў гонар паспяховага аўтара, крытыка, выдаўца Эдмона дэ Ганкура, які пакінуў усю сваю маёмасць на арганізацыю акадэміі Ганкураў, якая з 1903 года прысуджае літаратурныя прэміі. У розныя гады лаўрэатамі прэміі былі Марсэль Пруст (Marcel Proust), Жан Фаяр (Jean Fayard), Сімона дэ Бавуар (Simone de Beauvoir), Маргерыт Дзюрас (Marguerite Duras ), Жорж Дзюамэль (Georges Duhamel), Альфонс дэ Шатобрыян (Alphonse de Chateaubriant), Антуан Мале (Antonine Maillet).

Паводле матэрыялаў афіцыйнага сайту выдавецтва P.O.L. Editeur pol-editeur.fr, газеты International Herald Tribune iht.com , Wikipedia en.wikipedia.org

Чытайце таксама

Малюнкі без кніжак, або Замежныя ілюстратары ў Мінску

Малюнкі без кніжак, або Замежныя ілюстратары ў Мінску

Дачуўшыся пра тое, што ў Мінску адкрылася выстава пад назвай “Жылі-былі, або Сучасная дзіцячая кніжная ілюстрацыя з Беларусі, Германіі, Ізраіля і Польшчы”, я ў абедзенны перапынак пад’ехала ў Музей…

Не даганяю чараду…

Уладзімір Папковіч

Не даганяю чараду…

Зусім нядаўна, 25 сакавіка 2010 году, споўнілася 75 гадоў перакладчыку-германісту Уладзіміру Папковічу. “Прайдзісветы” сустрэліся з шаноўным перакладчыкам, і вынікам гэтай сустрэчы стала наступнае інтэрв’ю.

Наталля Ламека

"Фрыз жыцця" Эдварда Мунка і анталогія "Змярканне чалавецтва: сімфонія маладой паэзіі" ў кантэксце культуры экспрэсіянізму

Жывапісны экспрэсіянізм паўплываў на філасофію і эстэтыку іншых відаў мастацтва, сярод яго папярэднікаў найбольш значнымі былі Вінсэнт ван Гог, Джэймс Энсар і Эдвард Мунк.

Вірджынія Вулф: Бегучы па хвалях

Наталля Паваляева

Вірджынія Вулф: Бегучы па хвалях

Вірджынія Вулф – знакавая фігура ў сусветнай літаратуры ХХ стагоддзя. І, як у многіх выбітных асобаў, лёс – і прыватны, і творчы – быў у пісьменніцы вельмі няпросты, поўны супярэчнасцяў, радасцяў і трагедыяў,…

665