Мікола Хаўстовіч – беларускі навуковец, доктар філалагічных навук, перакладчык. Нарадзіўся ў 1959 годзе на Случчыне. У 1993 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю “Беларускі літаратурна-грамадскі рух 30–40 гг. ХІХ ст.” , а ў 2003 – доктарскую дысертацыю “Мастацкі метад Яна Баршчэўскага і развіццё беларускай літаратуры 30–40 гг. ХІХ ст.”. Асноўная сфера навуковых зацікаўленняў – беларуская літаратура XVIII–ХІХ стагоддзяў.

Пераклаў з польскай мовы на беларускую творы Яна Баршчэўскага “Шляхціц Завальня, альбо Беларусь у фантастычных апавяданнях” (1990, пазней перавыдавалася), “Драўляны Дзядок і кабета Інсекта”, “Душа не ў сваім целе”, а таксама артыкулы Р. Падбярэзскага і Ю. Барташэвіча, прысвечаныя творчасці Яна Баршчэўскага, раман Саламеі Пільштыновай “Авантуры майго жыцця” (асобнай кнігай выйшаў у 1993, пасля быў перавыдадзены ў 2008), а таксама “Князь Радзівіл Пане Каханку” Г. Равускага (з раману “Успаміны Сапліцы”), “Падарожжа па зачараваным краі” і “Чынш” Ф. Карпіньскага, “Нешта тут сабакам смярдзіць” М. Асорыі, “Лялька” Баляслава Пруса (урывак), “Успаміны квестара” І. Ходзькі, творы І. Яцкоўскага, А. Рыпінскага, Ю. Крашэўскага і інш. Больш поўную бібліяграфію перакладаў і навуковых працаў Міколы Хаўстовіча можна знайсці тут.