№21: Знак прысутнасці

№21: Знак прысутнасці

Мы прысвячаем новы нумар “ПрайдзіСвета” феномену сувязі літаратуры і гомасэксуальнасці, альбо, кажучы мовай ХХІ стагоддзя, сувязі літаратуры і ЛГБТК. Ці застаецца літаратура літаратурай, калі адкрывае нам сусвет цялеснасці, сэксуальнасці, інтымнасці? Чаму беларуская літаратура моцная ў апісанні вайны і такая бездапаможная, стэрыльная ў апісанні цялеснасці і сэксуальнасці? Ці існуе беларуская ЛГБТК-літаратура? На гэтыя і іншыя пытанні можна будзе знайсці адказы ў нумары

Чытаць далей

Сэлінджэр пісаў кнігі пасля 1965 году

11 ліпеня 2011

Сэлінджэр пісаў кнігі пасля 1965 году
Сэлінджэр згадвае пра рукапісы ў лісце да свайго сябра Майкла Мітчэла, напісаным у 1982 годзе. З ліста, дасланага таму ж Мітчэлу ў 1994 годзе, вынікае, што пісьменнік працягваў “упарта працаваць, амаль у той жа час, што і раней”.

Тры апошнія лісты да Мітчэла, які стварыў вокладку для першага выдання “Лаўца ў жыце”, знайшла яго сяброўка Рут Лінк. Яна прадала іх бібліятэцы і музею Моргана, дзе знаходзяцца яшчэ 11 лістоў Сэлінджэра да сябра.

Адно з пасланняў разам з творам пяцігадовага Моцарта і вершамі чатырнаццацігадовай Сільвіі Плат прабудзе ў экспазіцыі музея да 25 верасня. Астатнія два публіцы пакажуць ўжо ў наступным годзе.

Дэбютны раман Сэлінджэра “Лавец у жыце” (Catcher in the Rye) выйшаў у 1951 годзе. Сэлінджэр апублікаваў яшчэ некалькі кніг у 1950-х — пачатку 60-х, аднак з 1965 году, калі была надрукаваная яго апошняя аповесць “Шаснаццаты дзень Хэпварта-1924”, ён вёў жыццё самотніка, забараніўшы перавыданне сваіх ранніх твораў. Апошняе інтэрв'ю ён даў у 1980 годзе.

Нягледзячы на адмову ад удзелу ў публічным жыцці, у 2009 годзе Сэлінджэр зноў трапіў у загалоўкі СМІ, пасля таго як швед Фрэдрык Колтынг напісаў сіквэл да “Лаўца ў жыце”. Сэлінджэр па судзе заблакаваў выданне гэтай кнігі. Ужо пасля смерці пісьменніка, у студзені 2011, яго спадчыннікі дазволілі публікацыю кнігі Колтынга.

У нешматлікіх інтэрв'ю, дадзеных пасля 1965 году, Сэлінджэр не хаваў, што працягвае займацца літаратурай, хоць і не хоча публікаваць свае кнігі.

У прыватнасці, яго дачка Маргарэт сцвярджала, што Сэлінджэр “ніколі не пераставаў пісаць пра сямейства Глас, што жыццё кожнага з іх было прадуманае ім да драбнюткіх дэталяў, што ў сейфах пісьменніка захоўваюцца нявыдадзеныя рукапісы, але ён не мае і найменшага намеру выдаваць іх пры жыцці”.
паводле openspace.ru

Чытайце таксама

Вера Бурлак стала сёлетняй лаўрэаткай прэміі Шэрмана

Прэмія імя Карласа Шэрмана была ўручана Веры Бурлак за паспяховы сінтэз перакладчыцкіх тэхнік пры пераўвасабленні мастацкага ўніверсуму Льюіса Кэрала ў перакладзе кнігі «Скрозь Люстэрка і што ўбачыла там…

Выйшла дэтэктыўная кніга Роберта ван Гуліка пра Старажытны Кітай

У выдавецтве “Кнігазбор” выйшаў зборнік дэтэктыўных апавяданняў Роберта ван Гуліка “Следства вядзе суддзя Дзі”. Перакладчыца — Ганна Янкута. Кніга падрыхтаваная сумесна Саюзам беларускіх пісьменнікаў і…

іншыя навіны
201